Ik ben Alice / Jan Simoen, Alice Dupont

Een kind met anorexia gun je je ergste vijand niet. Zo'n ziekte sloopt niet alleen de patiënt, maar ook de omgeving. Doodeng. Geen onderwerp om een boek over te lezen, leek me. Maar ja, als Simoen het boek schrijft....., als het een Slash-boek is....., als een stagiaire het boek aanbeveelt....., dan toch maar over de weerzin heengestapt. Geen spijt van. Patiënt Alice is een draak van een meid, dyslectisch, hypergevoelig en met een hele grote bek. Ze erkent dat ze een serieus eetprobleem heeft, maar weigert zich door hulpverleners te laten helpen. Haar grootste angst is opgenomen te moeten worden in een kliniek. Dat weet ze tot het einde van het boek te voorkomen. Was ik haar moeder, dan hadden ze mij op moeten nemen. Simoen weet het luchtig en met humor te vertellen. Zijn Vlaams is makkelijk te lezen. Grote verdienste van dit boek is wel dat Alice niet alleen uit anorexia bestaat, maar ook vriendin is, zus, dochter en studente.

De voorlezer /Bernhard Schlink

Slechts 191 pagina's telt dit boek. Dat had best een beetje minder gekund. Want behalve het heel bizarre, prachtige en interessante verhaal, bevat de tekst ook allerlei bespiegelingen van de verteller. Als ik dit boek lezend tot mij had moeten nemen, zou ik het bij de tweede bespiegeling vermoeid hebben weggelegd, nu hoefde ik de overwegingen alleen maar aan te horen en te vergeten. Hans Croiset las het mij voor in de auto. Soms werden de uiteinden van de zinnen zo zachtjes uitgesproken dat ik ze niet verstond, maar het is hem vergeven, want voorlezen van uit het Duits vertaalde teksten lijkt me hell.
Zo'n luisterboek is ideaal voor scholieren die het lezend niet trekken. Nog verfilmd ook, in 2009 als The reader.

Een magische vakantie / Esther van Lieshout

Een magische vakantie verscheen in de serie Nieuws!: bij een berichtje uit het nieuws bedenkt een kinderboekenschrijver een verhaal. Volgens uitgever Zwijsen: Nieuws! leert kinderen de achtergronden bij het nieuws. Ze zien welke verhalen schuilgaan achter een kort bericht. Elke betrokkene vertelt zijn kant van het verhaal. Nieuws! belicht de visie van een hulpverlener én een slachtoffer. Verrast leerlingen dus met verschillende inzichten en emoties. Zo ontdekken ze al lezend een complexe werkelijkheid, met tragische of juist grappige contrasten. Het verhaal in deze aflevering is echter zo ongeloofwaardig dat van het ontdekken van een complexe 'werkelijkheid' geen sprake kan zijn. Voor kinderen die gek zijn op verhalen met fabeldieren in een sprookjesachtige omgeving. Of voor kinderen die het leuk vinden om achtergronden bij het nieuws te ontdekken. Die laatsten zullen bedrogen uitkomen. Ondertussen is wel 81% van alle door Utrechtse bibliotheken aangeschafte exemplaren uitgeleend en dat is een prima score.

Na het feest / Hans Petter Laberg

Zowel Bas Maliepaard als Thomas de Veen zijn lovend over Na het feest. In Noorwegen is dit boek bejubeld, maar vrolijk werd ik er als lezer niet van. Het verhaal is griezelig realistisch. Hoofdpersoon HP komt na het feest tot de conclusie dat hij een lul is en het ziet er niet naar uit dat hij zijn leven zal beteren. Niet bepaald een wens vervullend verhaal, dus. Voor geïnteresseerden  in Scandinavische YA-literatuur en jongeren die per sé willen weten wat er op dat feest is gebeurd.
Ik heb sterk de indruk dat Laberg ook bibliothecaris is. Het woord bibliotheek komt in 3 regels Noorse Wikipediatekst 3 keer voor, geloof ik.

Kom hier, Rosa / Anna van Praag

Lot en Rosa zijn al vanaf hun eerste bewustzijn dikke vriendinnen. Ze groeien samen op in Spanje en remigreren samen als ze puberen. Langzaam wordt Lot duidelijk welk bizar geheim haar vriendschap met Rosa bedreigt. 

Anna van Praags Vossenjacht is kerntitel van de Jonge Jury 2013. Dit boek is weliswaar voor een wat ouder publiek, maar zou ook heel goed een kerntitel voor 2014 kunnen zijn. 

Om een indruk te krijgen van haar schrijfstijl: lees haar blogs.

Aanbevolen door Wim Krings (DWDD) en Edward van den Vendel. Van die ophef heb ik nog niets gemerkt. Voor 14+ ers.

Verfhuid / Rascha Peper

Eén van de voordelen van  enige afstand tussen wonen en werken, is dat je onderweg naar boeken kunt luisteren. Als lezer zou ik misschien zijn afgehaakt na twee hoofdstukken, verveeld door behoorlijk veel kunsttermen die me niets zeggen en door hogeschool Duits. Maar al luisterend raak je geboeid, want na de introductiehoofdstukken neemt het verhaal  verrassende wendingen. En dan is Verfhuid nog maar een novelle: een novelle bezit een eenvoudige structuur en een klein aantal personages. Meestal omvat een novelle een bijzondere gebeurtenis en toont ze de hoofdpersonages op een beslissend moment in hun leven. (Wikipedia)
Deze omschrijving is zeer van toepassing op Verfhuid. Rascha Peper schrijft heel verzorgde zinnen. Ze beschikt over een giga woordenschat, heeft kennis van zaken en een groot inlevingsvermogen en is ook nog in staat om 144 pagina's  consequent met Duits accent voor te lezen. Ik waardeer vooral de alledaagse zaken die steeds weer opduiken in het elitaire wereldje van kunstminnaars. Dit zal niet het laatste zijn dat ik van Rascha Peper tot mij neem. Maar misschien wel het laatste dat ik van haar kan beluisteren.

Vanger in het graan / J.D. Salinger

Over dit boek bereikten mij uit verschillende hoeken nieuwsgierig makende opmerkingen als: 'de ultieme Young Adult roman',  de klassieke 'coming of age story'. De aanzet tot reservering van Vanger in het graan was het vorige boek dat ik las. Voor de hoofdpersonen in Delilah was Catcher in the rye zo ongeveer de bijbel. In het Nederlands is Catcher in de rye onder 4 verschillende titels verschenen. Behalve deze ook: Puber, Vanger in het koren en De kinderredder van New York. Ik verwachtte in een klassieke titel lange zinnen en belegen taalgebruik, maar je vliegt door de hoofdstukken heen. Holden Caulfield is een hartveroverende, herkenbare, intelligente en cultuurgevoelige puber met een grote bek, een ieniemienie hartje en waanzinnig eenzaam. Hij leidt geen vrolijk bestaan, maar niet zonder humor.  Catcher in the rye verscheen in een tijd zonder Facebook en iPhones, toch is het een eigentijds boek. Voor ouders van hopeloze pubers een schrale troost: ze zijn niet de enigen. Grote troost voor lijstlezers: er is heel veel info, er zijn heel veel uittreksels en zelf lezen is een eitje, maar een film zit er niet in. Verfilmen is godsallejezus onmogelijk, om in termen van Caulfield te blijven.