Tony / Bouke Billiet, Marjolein Pottie

In alle Utrechtse bibliotheken die Tony in de collectie kregen, is de status van Tony op 14 juli: uitgeleend. Behalve in de bibliotheek die notabene in een voormalige wolfabriek is gevestigd. In bibliotheek Veenendaal staat Tony thuis. 

Tony is een atypisch schaap. Hij is nieuwsgierig, reislustig en een einzelgänger. Hij trekt de wijde wereld in, rijdt auto, redt een jongetje van de verdrinkingsdood en gaat werken in een verzorgingshuis. De bewoners van de stad vinden hem een held en benoemen hem tot burgemeester. Tony heeft zijn zin, hij heeft de stad veroverd. Maar wanneer hij een beslissing neemt die niet naar de zin is van een groot deel van de stedelingen, neemt hij de poten. Op zoek naar een nieuwe bestemming om de wereld te veroveren. 

De vormgeving en de illustraties van dit boek, vind ik supermooi. Het verhaal is best geestig, de taal niet moeilijk, maar om de een of andere reden vind ik de strekking van het verhaal niet passen bij de leeftijd van de lezers voor wie Tony bedoeld lijkt te zijn. Bouke Billiet en Marjolein Pottie zijn beide Vlaams. Vergeet niet in de 'gallery' de icoontjes aan te klikken om het fantastische werk van Pottie te bewonderen. Tony staat nog niet op Mijade.be, daarom hieronder een van de illustraties.

Suikerland / Henna Goudzand Nahar, Renate Siepel

In 1977 maakte ik voor aardrijkskunde op de middelbare school een examenwerkstuk over Suriname. In dit pre-Internettijdperk vond ik nagenoeg geen informatie in de bibliotheek. Anton de Kom was er, maar verder was ik aangewezen op de brochures en bulletins die de Wereldwinkel verspreidde. En die brochures openden mij de ogen. Hoe Nederlandse bedrijven schaamteloos de natuurlijke schatten van dit rijke land naar Nederland exporteerden en door mensenhandel een samenleving hadden gecreëerd, waarin de bevolking tot op het bot verdeeld was en verschillende groeperingen tegen elkaar uit werden gespeeld om de witte macht in stand te houden. Ik schaamde me dood. En nog schaam ik me, als ik in het Rijksmuseum de rijkdom zie opgesteld die wij over de ruggen van zoveel mensen in de koloniën hebben verworven. Hoe durven we!

Ik kreeg een mager zesje voor het werkstuk, waar ik zoveel tijd in had gestopt. Mijn lerares vond dat ik de geschiedenis van Suriname te eenzijdig had belicht. 

Suikerland zou mijn 'belichting' alleen maar hebben bevestigd. Ik wist niet dat Afrikaanse stammen die oorlog met elkaar voerden, de mensen van de verliezende stam tot slaaf maakten en voor de winnende stam lieten werken. Maar... zo zegt een lid van de verliezende stam: "Bij de volgende oorlog, wint onze stam en maken wij de andere stam weer tot slaaf". Voor hoofdpersoon Esi, die  via een vreselijke bootreis naar Suriname wordt getransporteerd, is de situatie veel minder hoopvol. Goudzand Nahar beschrijft het leven van Esi als slavin en haar vluchtpoging.

Als ik de website van Siepel bekijk, geloof ik dat haar illustraties voor Suikerland niet helemaal representatief zijn voor haar prachtige werk.

Wij zijn van diamant / Alex Boogers

In 'Onder de vlinderboom' beschrijft Pauline Vijverberg hoe oorlogstrauma's bij zwangere vrouwen het DNA veranderen bij kinderen die tijdens de oorlog zijn verwekt. 

In 'Wij zijn van diamant' beweert een Joodse schrijver die de oorlog overleefde dat elk oorlogstrauma een kerfje maakt op je DNA. Het  gaat in dit werk van Boogers om getraumatiseerde mannen die met hun nachtmerries en syndromen generatieslang het leven van hun naasten vergallen. En om mannen die van het ene op het andere moment verdwijnen en nooit meer worden teruggezien.

Ik ben redelijk snel door de ruim 400 bladzijden gegaan, maar was aan het einde van het Lovitsj-verhaal helemaal kwijt wie nou ook alweer familie was van wie. De ontknoping van het verhaal van de twee broers vond ik schokkend, maar ik ben een watje dat niets gewend is.