Het laatste uur / Simone Smit

Op Het laatste uur valt maar 1 ding aan te merken: het is te dun (176 blz). Lekker makkelijk lezen, levensechte hoofdpersonen, boeiende verhaallijnen en een plot dat mij verraste, maar ik ben een nitwit op thrillergebied. Debuut van een Volendamse die Smit heet. Zij liever dan ik. Ik hoop dat ze nog meer van dit lekkers in petto heeft. Hoewel: als ik haar portret op de site van de uitgeverij bekijk.... Simone Smit zou wel eens een pseudoniem van Suzanne Vermeer kunnen zijn.

Fiet wil rennen / Bibi Dumon Tak, Noelle Smit

Met fohn en ventilator bij de hand Fiet wil rennen voorgelezen aan een groep 1/2 met louter kinderen die Nederlands als tweede taal hebben. Het woord 'wind' kenden ze, maar het woord 'waaien' herkenden ze slechts. Ze zagen wel dat Fiet het soort vogel is dat niet vliegt, maar rent. Maar 1 kind kon vertellen dat zo'n soort vogel een struisvogel is. Ik heb veel uit moeten leggen bij dit boek: de kinderen herkenden geen meeuwen (wel eekhoorns). Ze wisten niet wat een snoek was en van 'schuilen' hadden ze nog nooit gehoord. De clou van het verhaal ontging ze compleet, ook niet nadat ik de vergelijking met fietsen tegen de wind in of met wind in de rug had gemaakt: ze fietsen nooit. Toch genoten ze wel van het boek. Van de geweldige prenten en van het herhalingselement. Dat Fiet wil rennen, snapten ze maar al te goed. Ik zie me dit verhaal nog niet aan peutergroepen voorlezen tijdens de Nationale Voorleesdagen. Bij groep 3 bezoeken wel heel bruikbaar, verwacht ik.