Hoofdpersonen van sprookjesachtige verhalen hebben nooit een gezellig thuis. Ze groeien op bij drakerige, armoedige pleegouders. Zo ook Elizabeth, maar zij mag wel naar het Winterhuis hotel in de kerstvakantie.
Een prachtig omslag, een spannende, sfeervolle omgeving, leuke hoofdpersoon, gelauwerde vertaalster, mooie illustraties. Wat wil een mens nog meer? Een verhaal dat klopt en goed in elkaar zit. Ik had dit boek zo graag boeiend gevonden. Aan het tweede deel (dat nog niet in het Nederlands verscheen) begin ik niet meer.
Posts tonen met het label Guterson. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Guterson. Alle posts tonen
zaterdag 13 april 2019
Abonneren op:
Posts (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
