Posts tonen met het label Al Galidi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Al Galidi. Alle posts tonen
zaterdag 20 juni 2020
Holland / Rodaan al Galidi
In Hoe ik talent voor het leven kreeg legde Al Galidi zijn vinger al feilloos op de onnavolgbare gedachtekronkels van Nederlandse ambtenarij. In Holland krijgen we weer genadeloos een spiegel voorgehouden. De lezer trekt met hoofdpersoon Semmier Karim langs allerlei woonvormen nadat hij vanwege het generaal pardon uit het asielzoekerscentrum is ontslagen. Hij toont ons met veel humor de toestanden in een studentenhuis, een keurig appartementencomplex, een troosteloze flat die drie keer meer bewoners heeft dan geoorloofd en nog een aantal logeeradressen. En dan de manieren waarop hij inkomsten verwerft. Na lezing van Holland besef je eens te meer hoe belachelijk gecompliceerd onze samenleving is. En dan heeft de schrijver nog niet eens moeite met de taal. Het lezen van Holland was een aangename bezigheid. Bijna elke bladzijde was goed voor een grijns, dat danken we aan de schrijfwijze en aan de zienswijze van de auteur: poëtisch en tegelijkertijd broodnuchter.
woensdag 5 juni 2019
Hoe ik talent voor het leven kreeg / Rodaan Al Galidi
Al Galidi is een verteller en een schrijver in al zijn vezels. Hij observeert, analyseert en weet heel scherp te verwoorden wat hij meemaakt als asielzoeker in Nederland. Onwaarschijnlijk treurigmakende, schrijnende en belachelijke verhalen: een feest om te lezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
-
De moeder van Keet heeft zich vermomd als Keet en schreef Gewoon Keet! Denk ik. Want Keets inzichten, zijn niet die van een 11-jarige. Ver...

