Het ontbreekt Barbara Scholten niet aan fantasie. Ze kan mensen op een grappige manier typeren. Maar een consistent verhaal vertellen, kan ze niet. Althans niet in Oma Luchtbuks. Het is een opsomming van gebeurtenissen en situaties die geen logische samenhang hebben. Zo schiet Oma Luchtbuks zonder reden de voorruit van een bus aan flarden. Er woedt een brand in containers, zomaar uit het niets. Beschreven wordt in welk een staat van ontbinding de bus verkeert en toch bereiken ze daarmee 1000 km verderop een luxe hotel. Het zal allemaal wel. Omdat ik ben opgevoed met het idee dat je moet afmaken waaraan je begint, heb ik me door dit boek heen geworsteld. Maar ik ga het echt niemand aanbevelen. Vanwege het front zou het een plek kunnen krijgen in de 'boeken-met-een-busje-tentoonstelling'. Els van Egeraat maakte het omslag en de andere illustraties.
