Indische duinen / Adriaan van Dis

Nog 4 dagen vakantie te gaan en geen ongelezen boek meer bij me. Bij de lokale kringloopwinkel Indische duinen aangeschaft en geboeid uitgelezen. Was mijn eerste Adriaan van Dis. Wil nu ook het latere Familieziek lezen en dan het liefst in stripvorm. Peter van Dongen bewerkte Familieziek tot stripboek en verschaft, verwacht ik, de beelden die ik bij het lezen van Indische duinen wel had willen zien. Ben alleen bang dat ik dit binnen het Utrechtse niet kan lenen.
Aanvragen dan maar.

Het alfabet van Candice Phee / Barry Jonsberg

Het alfabet van Candice Phee ziet eruit als een schoolschriftje. Misschien is dat de reden waarom dit boek momenteel in 23 van de 28 bibliotheken in de kast staat. Het is door de bibliotheekdienst ingedeeld bij de B-boeken voor kinderen tot 12 jaar. Ik vermoed dat de boeken pas gelezen/gerecenseerd worden na de indeling in leeftijdscategorieën. Hoofdpersoon Candice Phee mag dan pas 12 jaar zijn, de onderwerpen en het taalgebruik maken Het alfabet van Candice Phee volgens mij pas behapbaar voor lezers vanaf een jaar of dertien. Lezers die niet bang zijn voor letters en die een realistisch verhaal willen. Voor die lezers valt er veel te (glim)lachen om het werk van Jonsberg. Ondanks de heftige geschiedenis en sneue omstandigheden waarmee Candice te dealen heeft.

Barry Jonsberg KOALA Awards Day 2014 message

Drie is te veel / Martine Kamphuis

Iets in de aanschafinformatie heeft mij doen besluiten Drie is te veel op mijn te-lezen-lijstje te zetten. Het omslag kan het niet geweest zijn. Op het omslag staat namelijk helemaal niets wat kinderen zou kunnen doen besluiten dit boek te pakken. 
De bibliotheekrecensie heeft het over een spannend boek. En inderdaad: een echte vakantie jeugd-whodunnit. Leuk om in de weken voor het einde van het schooljaar voor te lezen in groep 6/7. Of door kinderen zelf te lezen onderweg naar de vakantiebestemming.
Hoewel zich afspelend in Nederland en door Martine Kamphuis oorspronkelijk geschreven in het Nederlands, doet Drie is te veel denken aan de boeken van Enid Blyton: altijd vakantie, clubje van jongens en meisjes dat een misdrijf op te lossen heeft. Gelukkig geen moord. Maar vergeleken met de karakters in de boeken van Blyton, zijn de hoofdpersonen in Drie is te veel een stuk minder stereotype en rolbevestigend.