Bosanemonen en pisratten / Oskar Kroon

 Was Oskar Kroon een Nederlander, dan had hij vast een gouden griffel gekregen. Maar Kroon is een Zweed. Hij kreeg in 2023 de August Prize (genoemd naar August Strindberg) voor Vitsippor och pissrattor (door Google Translate vertaald als Witte drinkers en pisratten).

Net als veel griffelwinnende Nederlandse titels, wordt ook dit bekroonde werk zelden uitgeleend en werd het te ruim ingekocht. Vier van de 28 exemplaren in Utrechtse bibliotheken is momenteel onder de leners.

Maar Bosanemonen en pisratten is niet zo deprimerend als je van een boek met zo'n titel verwacht. Het gaat over een kind dat gepest wordt en de onmacht van een broer die het ziet gebeuren. De hoofdstukken zijn kort, de zinnen lopen lekker en ik vond het heel spannend. Er wordt in het begin wel gesuggereerd dat er iets heftigs te gebeuren staat. Omdat er onderweg ook al veel narigheid passeert, denk je dat het niet erger kan worden. Maar dat kon dus wel. 

Ter geruststelling: er gaat niemand dood en de pester blijkt ook maar een mens die op termijn misschien wel zwaarder gestraft is voor zijn gedrag dan de slachtoffers.

Kroon en de illustrator bij de prijsuitreiking voor Vitsippor en pisrattor. Persoonlijk vind ik het omslag van Donna Kroese mooier. 

Damian / Edzard Mik

 

In een interview met iemand (ik ben vergeten met wie) noemde die iemand Edzard Mik. Ik reserveerde Damian. Zijn laatste. En vond het een lezenswaardig boek. 

Damian krijgt zijn moeder in huis, omdat zus vindt dat moeder dementeert en niet meer alleen in haar eigen grote huis kan wonen.

Misschien werd Damian genoemd naar aanleiding van het boekenweekthema 'Mijn generatie'.

Boekenpost voor lezers en leesclubs tipt Damian en heeft een hele rij vragen bedacht bij het boek. Ik weet meteen weer waarom ik nooit van mijn leven lid van een leesclub ga worden.

Wel interessant is de opsomming van websites waarop het boek besproken wordt. Interessant omdat het Youtube-filmpje met Maarten 't Hart aan de opsomming ontbreekt.

Wordt vervolgd / Jennefer Mellink

Lezers die genieten van ongemakkelijke avonturen, zullen zich vast prima vermaken met Wordt vervolgd... Het leven van hoofdpersoon Jessie is ongemakkelijk, het boek niet. Dat is lekker spannend en lekker dun. Zoals alle boeken die verschenen als ´Misdadig goed novelle´. Er verschenen tot nu toe 5 titels in de serie. Het jongste deel (Uitgelaten) kwam uit in 2025 en is eveneens van de hand van Mellink.

Als het lezen van 93 spannenede bladzijden toch wat teveel is gevraagd: Wordt vervolgd is ook als luisterboek te leen.
 

Gedachten zijn klootzakken / Sanne van Arnhem

Sanne van Arnhem is schrijfster, psychologe, trainer en influencer. Na het zien van een van haar kookfilmpjes op Instagram was ik fan. Nog steeds vind ik haar avonturen in de keuken haar leukste 'rubriek'. Dat ze in de filmpjes schaamteloos reclame maakt voor haar trainingen, haar boeken en haar kledinglijn, stoort me niet. Nu ik Gedachten zijn klootzakken gelezen heb, denk ik dat mensen wel geholpen kunnen zijn met haar kennis van zaken, haar ervaring en haar heldere manier van schrijven.

Ik had verkeerde verwachtingen van dit boek. Ik dacht dat ik kon leren om geen vervelende gedachten op bezoek te krijgen, maar zo leuk is het nou ook weer niet. Het boek kan je leren om paniekaanvallen, als gevolg van klootzakkerige gedachten, te voorkomen. Maar van paniekaanvallen had ik toch al nooit last. Dus paste mij slechts één conclusie: dit is het eerste en voorlopig laatste zelfhulpboek dat ik lees. 

Ik heb gelukkig genoeg aan de Sanne van Arnhem op Instagram.

Blindelings / Mieke van Hooft

Sjongejonge, die aanschafinfo in de bibliotheekcatalogus slaat de plank wel zo volledig mis. Blindelings is geen spannend boek over overleven in het bos. Het gaat over vermissing en verdwalen. Er is geen sprake van een mislukte grap, maar van een reeks misverstanden. Foute informatie dus in de eerste regels van de aanschafinfo, typ- en taalfout in laatste regels. 

Eva, 11 jaar en blind, en haar nichtje Sofie, 5 jaar, belanden per ongeluk diep in een bos. Zonder telefoon. Hun ouders hebben geen idee waar de dames terecht zijn gekomen.

Spannend is dit boek zeker, voor de kinderen die wanhopig zoeken naar tekenen van menselijk leven in het bos vol braamstruiken. En voor de vier ouders van de kinderen die geen enkel spoor aantreffen in het zoekgebied. Ook de politie zoekt er vergeefs.

Na twee doorwaakte nachten worden Eva en Sofie gevonden door een vogelspotter en vindt de politie via de camera's in een benzinestation belangrijke aanwijzingen. Snel daarna kunnen de ouders hun kinderen tot ieders grote opluchting in de armen sluiten. 

Van Hooft construeerde een heel realistisch verhaal, een thriller zonder bloedvergieten en zonder misdadiger. Het omslag van Jet Parent vind ik best wel mooi, de illustraties in het boek bestaan uit steeds dezelfde bladerpatroon van braamstruiken. Nogal tuttig. De 11-jarige Eva is misschien blind, maar de lezers zijn dat toch niet?