Ik ben Alice / Jan Simoen, Alice Dupont

Een kind met anorexia gun je je ergste vijand niet. Zo'n ziekte sloopt niet alleen de patiënt, maar ook de omgeving. Doodeng. Geen onderwerp om een boek over te lezen, leek me. Maar ja, als Simoen het boek schrijft....., als het een Slash-boek is....., als een stagiaire het boek aanbeveelt....., dan toch maar over de weerzin heengestapt. Geen spijt van. Patiënt Alice is een draak van een meid, dyslectisch, hypergevoelig en met een hele grote bek. Ze erkent dat ze een serieus eetprobleem heeft, maar weigert zich door hulpverleners te laten helpen. Haar grootste angst is opgenomen te moeten worden in een kliniek. Dat weet ze tot het einde van het boek te voorkomen. Was ik haar moeder, dan hadden ze mij op moeten nemen. Simoen weet het luchtig en met humor te vertellen. Zijn Vlaams is makkelijk te lezen. Grote verdienste van dit boek is wel dat Alice niet alleen uit anorexia bestaat, maar ook vriendin is, zus, dochter en studente.