Hennie de klungelige heks / Laura Owen

De allereerste Hennie de heks van Valerie Thomas (1987) en Korky Paul betoverde mij: het fantastische zwarte huis, de briljante ontknoping.
Hennie de heks had alles in zich om een boekenheldin te worden.
Hennie de heks werd de hoofdpersoon in een animatieserie, een game en nog heel veel boeken. Ergens tussen 1987 en 2012 veranderde de schrijfster om redenen die ik niet heb kunnen achterhalen. Paul bleef de illustrator en ik denk dat het aan zijn werk te danken is dat Hennie de heks nog steeds heel populair is. Ook de acht verhalen in Hennie de klungelige heks moeten het van de weergaloze illustraties hebben. Niet voor niets stond Korky Paul  in 2017 op de 7e plaats in de ranglijst van meest geleende illustratoren in openbare bibliotheken in het Verenigd Koninkrijk.

Hennie de Heks

Luister nooit naar je moeder : en andere wijze raad van belangrijke vrouwen / Kristien In 't Ven

In 2017 verscheen een boek dat aan de wieg stond van  de Rebel Girls community. Het heette Bedtijdverhalen voor rebelse meisjes. De boodschap voor de lezers was: ontwikkel je talenten en laat je daarvan niet weerhouden door gendergebonden vooroordelen. Het boek bevatte zowel getekende als geschreven portretten van vrouwen die in opstand kwamen tegen de geldende normen van de samenleving. De opzet van Luister nooit naar je moeder is gelijk aan de Bedtijdverhalen. De levens van 60 wereldberoemde, toonaangevende vrouwen worden belicht. De keuze van de vrouwen is wat Europeser en wat actueler (Greta Thunberg). In het oog lopend verschil wordt gevormd door de illustraties. In Bedtijdverhalen kreeg elke dame een portret van een andere kunstenares,  in Luister nooit zijn alle illustraties van Marloes de Vries, die de dames meestal ten voeten uit portretteerde en  in een omgeving plaatste. Luister nooit naar je moeder ziet er daardoor aantrekkelijker uit, vind ik. Wat mij tijdens het lezen echter stoorde was de zogenaamde goede raad aan het einde van vrijwel elk verhaal. Een beetje rebels type heeft daar maling aan en zoekt het lekker zelf uit, lijkt me. Ik ben ook eigenlijk razend nieuwsgierig naar de moeders, naar wie je niet hoeft te luisteren, maar die wel goed genoeg zijn geweest om de beroemdheden op de wereld te zetten.

Ik zal op je wachten / Luc Hanegreefs

De stationering van Amerikaanse piloten nabij een Engels kustdorp in 1944 heeft veel invloed op het dagelijks leven van de dorpsbewoners. Dat blijkt uit het levensverhaal van één van de hoofdpersonen in Ik zal op je wachten. Het leven van de andere hoofdpersoon wordt evenzeer sterk beïnvloed door een oorlogsvlieger, omdat hij haar vader is en haar moeder ernstige psychische schade heeft opgelopen, maar dan in de 21e eeuw tijdens de Irakoorlog. Er zijn meerdere verhaallijnen in dit boek die niet altijd heel makkelijk te volgen zijn. De voor mij compleet onbekende luchtmachttermen helpen daar ook niet bij. En wat ik nog helemaal niet begrijp: wat bezielt iemand om oorlogsvlieger te worden? Het Vlaams van Hanegreefs is prima te pruimen, vind ik. Hij is angofiel en dat merk je aan de liefdevolle beschrijving van de sfeer in Norfolk.
Volgens mij is dit binnen een jaar het vierde boek dat ik las over de WO II in Engeland. Een trend in jeugdboekenland?

Zo is het genoeg / Onno Blom

Waarom zou je een boek willen lezen over het laatste jaar van Wolkers? Geen idee. Maar Zo is het genoeg is een lezenswaardig boek over een fascinerend stel dat hun leven als in een reality serie zichtbaar maakt voor biograaf Onno Blom. Met dit verschil dat Jan noch Karina Wolkers hun waardigheid behouden. Niet voor niets had Wolkers Blom al benoemd tot zijn biograaf. Dit resulteerde in Het litteken van de dood : de biografie van Jan Wolkers. Een boekwerk van ruim 1100 pagina's waarvoor Blom in 2018 de Nederlandse Biografieprijs kreeg. Het eerste hoofdstuk van dat boek heb ik gelezen, de rest bewaar ik voor als ik gepensioneerd ben. Het is zo wel even genoeg.

Een dwaze maagd / Ida Simons

Volgens Maarten 't Hart heb ik zojuist een hoogtepunt uit de Nederlandse literatuur gelezen. Met groot genoegen nog wel. Onbegrijpelijk dat dit boek niet voorkomt op literatuurlijsten van scholieren. Dik is Een dwaze maagd niet en moeilijk evenmin. Het is zelfs grappig. Voordeel van het gebrek aan belangstelling voor dit boek is dat de bibliotheek het heeft afgeschreven en dat ik het nu nooit meer hoef terug te brengen. Kan ik het lekker nog een keer lezen en me verheugen over het vakvrouwschap waarmee Simons schreef. Veel ander werk van de schrijfster kan ik niet lezen. Ze is al langer dood dan dat ze heeft geleefd. Van haar werk als concertpianiste zijn volgens mij geen registraties, maar dankzij Een dwaze maagd is ze toch onsterfelijk geworden.

Schilderslief / Simone van der Vlugt

Al zeker 3 boeken van van der Vlugt legde ik voor de 20e pagina weg. Ik pruimde haar stijl niet, geloof ik. Schilderslief heb ik achter mekaar uitgelezen. Ooit las ik  een graphic novel getiteld De zoon van Rembrandt. Vond ik eveneens erg de moeite waard, terwijl ik nooit strips lees. Of het historisch allemaal verantwoord is, durf ik niet te zeggen, maar ik vind het gewoon leuk om bij de hand genomen te worden door iemand die leefde in die tijd en op die manier kennis te nemen van allerlei wetenswaardigs. En zo'n filmpje als hieronder is smullen!
Gelezen als Dwarsligger en te beluisteren in Luisterbieb.nl dus.