dinsdag 18 maart 2014
De belofte van Pisa / Mano Bouzamour
Mano Bouzamour won in 2010 het Rozentuinfestival als verteller. Wtf is het Rozentuinfestival? Lees het hier. Hij manifesteerde zich daar als verteller en dat doet hij ook in De belofte van Pisa. Bouzamour vertelt heel vermakelijk over de belevenissen van een Marokkaanse jongen op een Amsterdamse kakschool, in Amsterdamse milieus die alleen het stadsbestuur met elkaar gemeen hebben. De manier waarop hij een buurthuis in De Pijp beschrijft is puur cabaret. De belofte van Pisa is op zijn leukst waar 'de straat' en 'de hogere kringen' met elkaar geconfronteerd worden. Om reden van die confrontaties heeft de NBD misschien besloten het etiket voor een sociaal/politiek verhaal op de rug te plakken. Het had ook best een vette smile mogen zijn. 100% uitgeleend.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten