Nathanael Lessore groeide op in een buurt met een slechte reputatie. Hij probeert met zijn boeken een genuanceerd beeld te geven van het leven van jongeren in arme stadwijken.
Hoofdpersoon Anton geniet veel aanzien op school en op straat, want zijn pa zit in de gevangenis. Hij voert een clubje 'vrienden' aan dat er denkbeelden op na houdt waar de gebroeders Tate nog wat van kunnen leren. Dat bevalt de moeder en oma van Anton helemaal niet. Anton wordt naar een buurthuis gestuurd om vrijwilligerswerk te doen en met een clubje leeftijdgenoten op kamp te gaan.
De beschrijving van de eerste kennismaking met zijn 'mentor' Matthew is hilarisch. Er bestaan geen grotere verschillen in opvattingen en levenshouding dan die tussen Anton en Matthew. Vanaf het moment dat een leraar erin slaagt de ideeën van Antons oude vrienden te ontmantelen en Anton te 'bekeren', wordt Koning van Niks een beetje teveel een feelgood-story. Gelukkig is het leven van een koning van niks niet helemaal hopeloos.
Lessore won met deze titel de Waterstones Book Prize 2025. Mijnke Sara Rudolphy vertaalde Koningvan Niks. Lijkt me niet eenvoudig om al dat jongerenjargon te vertalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten