Het werkstuk of hoe ik verdween in de jungle / Simon van der Geest

Ben benieuwd of hoofdpersoon Eva nog een cijfer voor haar werkstuk heeft gekregen. Het werkstuk dat haar leven en dat van haar dierbaren op zijn  kop zette.
Dit boek verdient wat mij betreft een dikke 10. Zo hoort een eigentijds jeugdboek  in elkaar te zitten. Terwijl ik het las, had ik vaak het gevoel dat ik naar een spannende film zat te kijken. Korte hoofdstukken met cliffhangers, hachelijke avonturen, mysterie, ietwat romantiek en, jawel, emotionele ontlading in het laatste hoofdstuk. Van der Geest houdt zich aan zijn eigen adviezen. Met heel mooie illustraties van Karst-Janneke Rogaar. Ook niet de eerste de beste.

Stukjes van mezelf / Renée Watson

Schrijfster Renée Watson is een Afro-Amerikaanse lerares. Hoofdpersoon Jade heeft, behalve haar leeftijd, veel gemeen met Watson: ze groeit op in een achterstandswijk in Portland Oregon en is actief in kunst. Het is daarom, denk ik, dat Watson zo goed weer kan geven hoe discriminerend het eraan toe kan gaan op witte scholen. En hoe verlammend dat kan werken op intelligente, creatieve leerlingen.
Het schoolsysteem is erg Amerikaans en Portland is een erg Amerikaanse stad. Toch kan Stukjes van mezelf bemoedigend zijn voor jongeren die zich op Nederlandse scholen moeten zien te handhaven tussen leerlingen die er geen idee van hebben hoe het is om op te groeien in een huishouden zonder geld. Dus ook een nuttig boek voor kinderen uit rijke gezinnen.
Winnaar van de Coretta-Scott-King-award.

Goeie ouwe George / Meg Rosoff

Goeie ouwe George had veel aan helderheid gewonnen als Rosoff bij het introduceren van de hoofdrolspelers had gekozen voor getekende portretten met per persoon naam, leeftijd en plek in het gezin. Nu introduceert ze hen in de weergave van hun gedachtespinsels bij het kiezen van een hond uit het asiel. Duurt veel te lang. Volwassenen zullen de humor wel inzien van een hond die een gezin uitkiest om het te heropvoeden. En moeders zullen het stiekem misschien wel leuk vinden dat het huishouden een grote puinbak wordt als ze er zelf de brui aan geven, maar ik zie eerlijk gezegd de kinderen niet voor me die dit boek gaan waarderen. De humor gaat over hun hoofden heen. Ondanks de briljante illustraties van Georgien Overwater. Wat zijn de lessen van dit boek? 1. Een huishouden is gebaat met een coördinator en 2. de deelnemers moeten rekening houden met elkaar.

My mum Tracy Beaker / Jacqueline Wilson

400 Pagina's lang heb ik genoten van Tracy Beaker en haar dochter Jess, in het Engels. Ik vind hen leuk. Jacqueline Wilson heeft een enorme staat van dienst. Veel van haar werk werd vertaald. Nick Sharrats erelijst is niet veel korter. Samen hebben ze meer dan 50 kinderboeken gemaakt. My mum Tracy Beaker verscheen in 2018. Achter in het boek werd mij duidelijk dat er over Tracy Beaker al eerder boeken verschenen. Heel veel eerder: het eerste verhaal kwam in 1991 in de winkels. Anno 2020 heeft Tracy Beaker een eigen lemma in Wikipedia en kun je via Youtube meer dan 100 video's vinden, want Tracy Beakers avonturen zijn in serievorm op de Engelse tv te zien geweest. Opvallend vind ik dat The story of Tracy Beaker  van Wilson en Sharrat het meest geleende bibliotheekboek in de UK was in het eerste decennium van de 21e eeuw. Die kun je in je zak steken, Harry Potter!

De bullebakbaas / Marte Jongbloed

De bullebakbaas (waarom heeft bullebak eigenlijk geen tussen-n?) is een lekker ongecompliceerd boek met 2 heldinnen: Wies en haar oma Wisse. Wies' ouders zijn de grote afwezigen. Gelukkig is Wies wel bevriend met een tweeling. Als het seniorencomplex waarin oma Wisse woont, te maken krijgt met een heuse dictator als directeur, komen de heldinnen in actie. Bij de ontknoping komt Herre in beeld, de hoofdpersoon van een andere serie van de hand van Jongbloed en Boter.
Zeer rijk geïllustreerd, maar toch prettig voor te lezen in de midden- en bovenbouw. Aanrader voor deelnemers aan voorleeswedstrijden.

Darius de Grote is niet oké / Adib Khorram

Darius de Grote is niet oké is een boek met een missie: de schrijver wil duidelijk maken dat er te leven valt met een depressie en dat je hulp moet zoeken. Maar Darius de Grote is niet oké is veel meer dan een boek met een missie: het is een coming-of-age-verhaal dat zich deels afspeelt in een prachtige Iraanse stad. De ik-figuur is een innemende scholier met een baantje in een theewinkel. Wanneer het gezin waartoe Darius behoort een reis maakt naar moeders familie in haar geboortestad Yazd, leert hij daar zijn moeders familie kennen, haar geboorteland, een echte vriend en zichzelf.
Hoewel de betekenis van veel woorden in Farsi zich wel liet raden, had ik een woordenlijst achter in het boek prettig gevonden.
Op de website van Khorram wordt het verschijnen van een vervolg aangekondigd. Hoop dat Darius the Great deserves better wordt vertaald, lijkt me zeer de moeite waard.

http://edwardvandevendelleestips.blogspot.com/2019/06/darius-de-grote-is-niet-oke-adib.html

Ik kom terug / Adriaan van Dis

Van Dis heeft het niet getroffen met zijn ouders, gelukkig. Wanneer zijn moeder een harmonieus huwelijk had gehad in een Nederlands provinciestadje, zou ik dit portret een stuk minder geboeid hebben gelezen. Maar nee, ze leed een lang en bizar leven in en van Dis, die haar achternaam draagt, maakte er een prachtig boek van met een mooi passend omslag, vind ik. De tekening van de hand van Peter ter Mors leent zich heel goed voor een tatoeage, begrijp ik.