Twee fonkelrode sterren in de blinkend witte sneeuw / Davide Morosinotto

 Een lange titel, een onuitspreekbare schrijversnaam, op de achterflap  nog meer moeilijke namen en de info dat het boek zich afspeelt in de Sovjet Unie. En meer dan 500 bladzijden! Geen boek voor het Makkelijk Lezen Plein. Toch hoef je ook niet te zwoegen om door dit werk heen te komen. Morosinotto heeft boeiende hoofdpersonen (een twaalfjarige tweeling) geschapen die je laten meeleven met hun ontberingen tijdens de Duitse aanvallen op de Sovjet Unie in de winter van 1941/1942. De tweeling heeft dagboeken bijgehouden die na de oorlog worden becommentarieerd door een legerfunctionaris van de Sovjet Unie. Voor de loop van het verhaal in de dagboeken zijn die commentaren misschien niet zo belangrijk, maar ze maken wel duidelijk hoe gecompliceerd het leven is in een dictatuur. Want waar een dictatuur is, wordt gesmokkeld en gekonkeld. Dát en nog veel meer valt te leren van Twee fonkelrode sterren in de blinkend witte sneeuw. Voor moeilijke lezers misschien nog eens als luisterboek uit te brengen?

Het verlangen van de prins / Marco Kunst

 Juffen en meesters die hun leerlingen onvergetelijke herinneringen aan voorlezen in de klas willen bezorgen, hebben aan Het verlangen van de prins een geweldig boek. 

Het verhaal bevat alle ingrediënten van een sprookje: weeshuis,  vloek, onschuldige dappere kinderen, prins, donder en bliksem, avontuurlijke reis, monsterlijke wezens en een eiland. Kunst heeft van deze bestanddelen een verhaal gemaakt dat zowel fantastisch als geloofwaardig is. Na het eerste hoofdstuk, waarin de ouders van hoofdpersoon Lode zo liefdevol afscheid nemen van hun zoon, moet je wel verder lezen.

De uitgever is gelukkig niet kinderachtig geweest met deze uitgave: royaal geïllustreerd in kleur en stevig glad papier. 

Als je nog een eindejaarsbon te besteden hebt, trakteer jezelf dan op een bezoek aan de webshop van illustrator Marieke Nelissen.

Client E. Busken / Jeroen Brouwers

 Cliënt E. Busken is een chagrijnige ouwe knar die na een val is opgenomen in een verzorgingstehuis of hoe dat tegenwoordig ook heet.

Dit boek is heel doeltreffende antireclame voor het werken in de seniorenzorg.

Client E. Busken houdt zich doof, spreekt geen stom woord en weigert zich tijdig op de wc te laten helpen. Maar hij schrijft fantastische zinnen en bedenkt geweldige woorden. Daarmee maakt hij de zorgverlenenden  met de grond gelijk. Zeer vermakelijk. Ik moest op elke pagina wel even grijnzen. Ook niet sympathiek.

Op Scholieren.com scoort dit boek een 'zeker weten goed'.

Alles wat ik nog met Gizmo wil doen / Ben Davis

 Alles wat ik nog met Gizmo wil doen is het verhaal van Lukas. Zijn ouders zijn kort geleden gescheiden. Hij zit nu op de middelbare school, waar zijn beste vriend ineens zijn beste vriend niet meer is. De popie jopies pesten Lukas. Alsof dit nog niet genoeg is, heeft zijn 14-jarige hond Gizmo nog maar beperkte tijd te leven.

Dit zou het begin van een sentimenteel tranendal kunnen zijn, maar het is het humoristische avonturenverhaal van een onzekere jongen die dankzij het naderende einde van zijn hond uitgroeit tot een jongen die grip krijgt op zijn situatie. 

Dit boek is ingedeeld bij de B-boeken, voor kinderen tussen 8 en 12 jaar. Het zal door een 12-jarig technisch gezien gelezen kunnen worden, maar of die het ook zal waarderen, waag ik te betwijfelen. Voor puberouders is er veel herkenbaars en genietbaars in deze titel van Ben Davis. 

Keep on Walking (Gizmo's Song)

Timur / Gaby Rasters

 

Timur is een jongen van 12 met het syndroom van Down. Hij zit op een 'gewone' basisschool in groep 8. Timur bracht mij mijn schoonzus in herinnering die ook syndroom van Down had. Het ontwapenende dat Timur heeft, had zij ook. En ook zij leerde de mensen in haar omgeving dat maar drie dingen er echt toe doen: eten, muziek en genegenheid. Rasters heeft Timur overtuigend neergezet, vind ik. De belevenissen  in een groep 8 lijken me herkenbaar, maar wel erg wensvervullend en zwart-wit weergegeven. Een prettig leesbare "feelgood voor achtstegroepers", zoals het front vermeldt. 

Kindertijd / Tove Ditlevsen

Achter op Kindertijd staat:

 "De beste Deense schrijver van wie je nog nooit hebt gehoord."- The Spectator.

Tot nu was Hans Christian Andersen eerlijk gezegd de enige Deense schrijver van wie ik ooit had gehoord.

Van Uitgeverij Das Mag had ik ook nog nooit gehoord, maar in het fonds zitten toch bekende namen als Lize Spit, Jelle Brandt Corstius en Lisanne van Sadelhoff.

The Guardian noemt Kindertijd een meesterwerk.

Ik vind dat Detlevsen een indringend beeld geeft van een kindertijd in het vooroorlogse Kopenhagen. Zo realistisch dat het eigenlijk niet leuk is, maar ik ben toch nieuwsgierig naar het vervolg: Jeugd.