Timur is een jongen van 12 met het syndroom van Down. Hij zit op een 'gewone' basisschool in groep 8. Timur bracht mij mijn schoonzus in herinnering die ook syndroom van Down had. Het ontwapenende dat Timur heeft, had zij ook. En ook zij leerde de mensen in haar omgeving dat maar drie dingen er echt toe doen: eten, muziek en genegenheid. Rasters heeft Timur overtuigend neergezet, vind ik. De belevenissen in een groep 8 lijken me herkenbaar, maar wel erg wensvervullend en zwart-wit weergegeven. Een prettig leesbare "feelgood voor achtstegroepers", zoals het front vermeldt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dag oude ik / Andrijana Grgicevic
(Om precies te zijn: de ik van gisteren) luidt de ondertitel van Dag oude ik. Het duurde even voordat ik door had wat ik zat te lezen. De br...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten