Timur is een jongen van 12 met het syndroom van Down. Hij zit op een 'gewone' basisschool in groep 8. Timur bracht mij mijn schoonzus in herinnering die ook syndroom van Down had. Het ontwapenende dat Timur heeft, had zij ook. En ook zij leerde de mensen in haar omgeving dat maar drie dingen er echt toe doen: eten, muziek en genegenheid. Rasters heeft Timur overtuigend neergezet, vind ik. De belevenissen in een groep 8 lijken me herkenbaar, maar wel erg wensvervullend en zwart-wit weergegeven. Een prettig leesbare "feelgood voor achtstegroepers", zoals het front vermeldt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat mijn zus zegt / Beatrijs Nolet
Het verhaal in Wat mijn zus zegt speelt zich voor het grootste deel af in de hersenpan van Janne. Het genre-etiket dat de NBD op het boek pl...
-
Henrieke Herber maakte in 2022 Nadia's nacht. Zonder het te weten heb ik in 2011 al kennis gemaakt met het werk van Herber, want ze vert...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten