Dissus / Simon van der Geest, Jan Jutte

'Een boek zoals er weinig verschijnen: taal, beeld en vormgeving zijn van het allerhoogste niveau'. (bibliotheek aanschafinformatie) Een 11-jarige recensent vond Dissus geschikt voor kinderen die niet van lezen houden. De 11-jarige kon wel eens gelijk hebben. Er staat geen woord te veel in Dissus en de geweldige illustraties van Jan Jutte vertellen een deel van het verhaal.Toch denk ik dat kinderen veel aansporing nodig hebben om dit boek te gaan lezen. Voorlezen, dit boek,  in een klas die ook les krijgt over de Griekse Oudheid. En nodig ter voltooiing van die lessen Jan Jutte uit om te vertellen over de illustraties. Mail me als het zover is, ik kom ook!

De nieuwsjagers / Mirjam Oldenhave

Een paar jaar geleden maakte Mirjam Oldenhave Bokma & Bo. Een detectiveverhaal vol humoristische vondsten over een speurneus (Bokma) en een speurhond (Bo). Dit boek leek het begin van een serie.Maar een vervolg op het eerste deel heb ik nog niet gezien. Ondertussen schreef Oldenhave een paar Mees Kees delen en al 2 delen van Flits. De nieuwsjagers lijken een mengeling van Mees Kees en Bokma & Bo. De verhalen spelen zich af op school. De hoofdpersoon is een echte antiheld, maar dit deel van Flits heeft spannende detective-elementen en net als Bokma & Bo allerlei spitsvondigheden.  Duidelijk goed en kwaad, humor, korte hoofdstukken en hoofdpersonen waarmee kinderen zich graag zullen identificeren, wat wil een lezer van 10 jaar nog meer? Een aantrekkelijk omslag.

Cruijffie / Jan Eilander

Als je de kaft van Cruijffie (het luisterboek) ziet, zou je kunnen denken dat je met een soort Pietje Bell of Dik Trom van doen hebt. Cruijffie is veel leuker! Een lekker eigenwijs Amsterdams jochie dat extreem goed kan voetballen. Pietje Bell en Dik Trom zijn figuren. Jan Eilander heeft van Jopie Cruijff een echt kind gemaakt dat gek is op zijn papa en mama en zich veilig voelt in Vinexwijk avant la lettre: Betondorp. Hulde aan de schrijver die zich zozeer in een jongensleven in de vijftiger jaren heeft weten te verplaatsen en met  zoveel warmte de band tussen vader en jongste zoon heeft weergegeven, dat je jezelf ook compleet ontredderd voelt als papa plotseling overlijdt. Trouwens nooit geweten dat er  in de jaren '50 ook autoloze zondagen zijn geweest. Vooral leuk voor mensen die als kind van Pietje Bell en Dik Trom gesmuld hebben. Niet speciaal voor fans van Cruijff of Ajax en al evenmin voor kinderen in de B-boekenleeftijd. Gelukkig heeft Jan Eilander, toen hij dit boek voorlas voor de luisteruitgave, geen moeite gedaan om de dialogen in Amsterdams dialect te spreken.

De weg / Siobhan Dowd

Net als Tsjik een coming of age story en roadmovie in één, maar wel in andere sferen, Britse sferen. Ik vind dit verhaal van Dowd vergelijkbaar met de jongerenboeken van Jenny Valentine.
De aanschafinformatie zegt:

Indrukwekkend door de opbouw, in combinatie met het omgaan met emoties en de zelfbeschouwingen van Holly/Solace.
En zo is het maar net. Boek dat je mee kan geven aan HAVO/VWO jongeren die maatschappelijke stages in  bibliotheken doen en die niet van de fantasy zijn.

Ik was altijd heel slecht in wiskunde : reken maar op de wiskundemeisjes / Jeanine Daems, Ionica Smeets

Ik was altijd heel slecht in wiskunde en ben dat nog steeds, maar ik ben nu in elk geval geinteresseerd. Wat 4 jaar wiskunde en talloze bijlessen op de middelbare school niet hebben kunnen bewerkstelligen, flikken de wiskundemeisjes in een regenachtig weekend. Dit jaar geen eindeloze Sinterklaaslootjestrekkerij en het spelletje met de 21 lucifers verlies ik nooit meer. Nu weet ik waar wiskunde goed voor is. De website van de wiskundemeisjes zou tot de favorieten van elke middelbare scholier moeten behoren en startpagina moeten zijn van elke (wiskunde-)leraar.

Mama Tandoori / Ernest van der Kwast

De Nederlandse Bibliotheek Dienst plakte het etiket 'familieroman' op dit boek. Natuurlijk gaat dit boek over een familie, vooral over de moeder in het gezin van der Kwast. Maar een roman is dit boek niet. Het is een karikatuur van een heel excentrieke moeder en een vader die zich kennelijk meestal prettig voelt in haar gezelschap. Je zou de stijl als cabaretesk kunnen omschrijven. Daarom zou ik, als ik voor de NBD etiketten mocht kiezen, op Mama Tandoori een smiley plakken: humoristisch verhaal. Was afgelopen voorjaar in theaters te zien.

De passievrucht / Karel Glastra van Loon

De passievrucht schijnt de meest vertaalde Nederlandse roman te zijn. Naar het opmerkelijke verhaal heb ik met plezier geluisterd, spannend om steeds een nieuwe potentiële vader in het vizier te krijgen, maar onduidelijk blijft hoe de moeder van Bo zo zeker kon weten dat schoonvader de verwekker is en niet haar echtgenoot. We kunnen het de moeder niet meer vragen en de schrijver al evenmin. Voor middelbare scholieren interessant boek, want flink veel drank en seks en massa's uittreksels. De stukken over chemische toestanden en erfelijkheidsleer kun je makkelijk overslaan, voor het verhaal niet zo boeiend. De schrijver zelf las het voor en dat is, als het om de moedertaal gaat, volgens mij altijd het beste.