Zoals in alle Koolwijk-titels die ik tot nu toe las, is de hoofdpersoon geen held. Obi ook niet. Hij staat voor de onmogelijke opgave naar zijn moeder te reizen aan de andere kant van het land. Helemaal ALLEEN met de trein. Hij krijgt van zijn vader een rugzak mee, net te weinig geld op een pinpas en een afgedankte telefoon. De rugzak blijkt vol te zitten met angstaanjagende wezens die Obi tegengestelde adviezen geven.
Gelukkig komt hij een moeder en dochter tegen die hem helpen een paar serieuze hindernissen te nemen en die hem uiteindelijk op de plek van bestemming afzetten. Daar wachten zijn moeder en zijn vader hem op. Obi heeft het geflikt. Prettige bijkomstigheid is dat pa en ma even vergeten elkaar verwijten te maken. De wezens in de rugzak worden er stil van.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten