Als je het oudste kind in een gezin bent, word je op je 14e naar 'kamp' gestuurd. Wat je daar precies moet doen en waar het kamp ligt, is onduidelijk en blijft onduidelijk, want geen enkele 14-jarige komt ooit terug. Dat is zo de gewoonte in de gemeenschap waarvan middelste kind Maggie deel uitmaakt. Rond dit gegeven heeft Applebaum een heel genietbaar jeugdboek geschreven over angst en moed, over grenzen, machtswellust, vriendschap, goed en kwaad. Nooit gedacht dat ik nog eens met plezier een dystopisch boek zou lezen. Middelkind is het debuut van Applebaum. Ze verwierf er meteen een paar Britse nominaties mee. Dat zegt veel in een land met zo'n rijke kinderboekentraditie in zo'n groot taalgebied. Mijn leesjaar is mooi begonnen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
-
De moeder van Keet heeft zich vermomd als Keet en schreef Gewoon Keet! Denk ik. Want Keets inzichten, zijn niet die van een 11-jarige. Ver...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten