Geheimen van de vuurtoren zou zomaar een titel van Enid Blyton kunnen zijn. Dit boek lees je alsof het om een aflevering van De Vijf gaat. Veel spannende ontwikkelingen die op het nippertje allemaal goed aflopen in een Engels plaatsje aan de kust. Maar Enid Blyton waagde zich niet aan de Tweede Wereldoorlog. Emma Carroll deed dat wel. Ze vond een manier om de Jodenvervolging, de luchtaanvallen op Londen en de evacuatie van kinderen naar het platteland onder de aandacht te brengen. Eigenlijk vind ik de avonturen van de hoofdpersonen te zeer op onwaarschijnlijke toevalligheden gebaseerd en de spanning te vergezocht om geloofwaardig te zijn. Ik ben er niet zeker van of je dat met WO II-onderwerpen mag doen. Schrijfster heeft al heel wat titels op haar naam staan, die zich allen in het verleden afspelen. Van al haar boeken op haar website, heeft Geheimen van de vuurtoren met afstand het lelijkste omslag.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat mijn zus zegt / Beatrijs Nolet
Het verhaal in Wat mijn zus zegt speelt zich voor het grootste deel af in de hersenpan van Janne. Het genre-etiket dat de NBD op het boek pl...
-
Henrieke Herber maakte in 2022 Nadia's nacht. Zonder het te weten heb ik in 2011 al kennis gemaakt met het werk van Herber, want ze vert...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten