Gozert / Pieter Koolwijk

Wie denkt met Gozert een boek in handen te hebben waarin de vrolijke, hilarische avonturen zich aaneenrijgen, zal teleurgesteld worden. Hilarisch zijn de avonturen zeker. Gozert is de vriend van Ties. Alleen Ties kan hem zien en horen. Gozert duikt te pas en te onpas op en zorgt ervoor dat Ties zich onmogelijk gedraagt. De acties van Gozert en Ties eindigen steevast in een puinhoop. Als ik de moeder van Ties was, zou ik Gozert ook graag zo snel mogelijk om zeep helpen. Maar hoe krijg je voor elkaar dat je kind afscheid neemt van zijn allerbeste vriend? Er zijn medicijnen voor nodig en een opname. Vóór Gozert had ik me nooit gerealiseerd dat kinderen al zo jong psychiatrische hulp nodig kunnen hebben.

Wat moet je als schrijver hebben meegemaakt om je zo goed te kunnen verplaatsen in jongetje Ties en zijn ouders?

Voorlezen in groep 7/8 misschien taboedoorbrekend. Koolwijk heeft een goeie website: http://www.pieterkoolwijk.nl/!

Al Galidi, Floris van Delft en George Tobal over ''Hoe ik talent voor he...

Holland / Rodaan al Galidi

In Hoe ik talent voor het leven kreeg legde Al Galidi zijn vinger al feilloos op de onnavolgbare gedachtekronkels van Nederlandse ambtenarij. In Holland krijgen we weer genadeloos een spiegel voorgehouden. De lezer trekt met hoofdpersoon Semmier Karim langs allerlei woonvormen nadat hij vanwege het generaal pardon uit het asielzoekerscentrum is ontslagen. Hij toont ons met veel humor de toestanden in een studentenhuis, een keurig appartementencomplex, een troosteloze flat die drie keer meer bewoners heeft dan geoorloofd en nog een aantal logeeradressen. En dan de manieren waarop hij inkomsten verwerft. Na lezing van Holland besef je eens te meer hoe belachelijk gecompliceerd onze samenleving is. En dan heeft de schrijver nog niet eens moeite met de taal. Het lezen van Holland was een aangename bezigheid. Bijna elke bladzijde was goed voor een grijns, dat danken we aan de schrijfwijze en aan de zienswijze van de auteur: poëtisch en tegelijkertijd broodnuchter.

Miss Eenhoorn / Edward van de Vendel

Eenhoorns zijn een hype. Ik dacht in gang gezet door een handige Disney-marketeer, maar ik geloof dat het dit keer een speelgoedfabrikant is die aan de wieg stond van de unicorn-verering, daarbij flink geholpen door beroemdheden op social media.

Dan kun je als uitgever van kinderboeken eigenlijk niet achterblijven. Beroemdheid Edward van de Vendel schreef een Tina-achtig verhaal over perikelen bij een missverkiezing en beroemdheid Floor de Goede maakte er Disney-achtige tekeningen bij die eenhoornliefhebbers (zo ongeveer iedereen onder de 12, volgens mij) zullen doen smelten.

Twee dorpen in oorlogstijd / Renée Blom

Hoppa, na Wij blijven bij elkaar meteen Twee dorpen in oorlogstijd gelezen. Met bijdragen van niemand minder dan Ad van Liempt over de verschrikkelijke gebeurtenis die op 7 mei 1945 plaatsvond in het dorp Jutphaas. Renée Blom verzamelde verhalen en beeldmateriaal van inwoners van Jutphaas en Vreeswijk. Zelf schreef ze de informatieve teksten die de herinneringen in een kader plaatsen. Met hulp van crowdfunding en o.a. de historische vereniging maakte ze in een half jaar tijd dit boek. Dat het een haastklus was, is helaas merkbaar. Ik hoop dat ze er voor haar tweede boek over dit onderwerp in slaagt een goede redacteur te vinden.

Wij blijven bij elkaar / Martine Letterie

Martine Letterie schreef al een aantal kinderboeken over de Tweede Wereldoorlog. Bij een projectbezoek aan onze bibliotheek vertelde Letterie dat ze na publicatie van zo'n boek waarin die  verschrikkingen plaatsvinden, een poos van slag is omdat de gebeurtenissen en de ontzetting van '40 - '45 onder je huid gaan zitten. Ze heeft zich toch laten overhalen de ontberingen van de joodse familie Birnbaum op te tekenen, omdat het geen hopeloos verhaal is. De 8-koppige familie Birnbaum overleeft als geheel doorgangskamp Westerbork en concentratiekamp Bergen Belsen. Wie Wij blijven bij elkaar leest kan bijna niet geloven dat de zes kinderen allemaal nog in leven zijn en nog altijd in Israël wonen. De documentaire over de familie bewijst hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn. Indrukwekkend.

De familie Snuffel / Hayley Scott

Erg hip kun je het uiterlijk van deel 1 van Het theekophuisje niet noemen. De diversiteitsclub zal niet enthousiast naar dit boek verwijzen, vermoed ik. Hoofdpersoon Steffie is een wit meisje dat ervan baalt dat ze moet verhuizen met haar moeder. Ze krijgt van haar oma een theekophuisje om mee te spelen. Het theekophuisje wordt bewoond door een konijnenfamilie, bestaande uit een vader, moeder, dochter en zoon. Ik heb nog geen goed beeld van de  rolverdeling in dit gezin. Vader Snuffel is nogal een sukkel die zich laat vangen door een spin en dochter Sally is een dappere meid die haar vader weet te bevrijden uit het web. Broer Pip is nog maar een klein jochie, zijn mama zorgt voor hem. Ik ben wel benieuwd naar het tweede deel. Het theekophuisje is een veilige, overzichtelijke wereld en voorziet in een behoefte. Illustrator Pippa Curnick heeft veel bijgedragen aan de herkenbaarheid en de sfeer in deze kleurrijke uitgave.