Over poezen en zo / Barthe Wabeke

Wie denkt met dit boek een gezellig, vrolijk voorleesboek over katten in huis te halen, a la Pim en Pom, komt bedrogen uit. De ene na de andere kat legt het loodje. Heel fijn zo voor het slapen gaan. De aanschafinformatietekst rept daar niet over. Wel over de illustraties van Hetty Franken. Deze zijn inderdaad mooi, doen denken aan de collages van Coby Hol, beetje braaf dus. En ook heeft de aanschafinformatie het over de kwaliteit van het papier en over het feit dat het boek zich prettig voor laat lezen aan kinderen vanaf 4 jaar. Tot slot vermeldt de ai nog dat Over poezen en zo het debuut is van Barthe Wabeke. En dat is opmerkelijk. Barthe Wabeke is 84 jaar.

De Burwood baby's / Sarah May

Hilarisch en treurig en grappig en tamelijk ingewikkeld. Vanuit 4 Britse gezinnen met een 17 jarige dochter wordt verteld hoe en van wie de dochters zwanger raken en wat ze met de zwangerschap doen. De aanstaande moeders wonen allen in hetzelfde stadje en kennen elkaar van de meisjesschool voor welke ze alle 4 examen doen. En passant komen ook ongewenste kinderloosheid, cocaineverslaving en een leraar-leerlingverhouding aan de orde. Een beetje te veel om nog geloofwaardig te zijn. Dit boek is ingedeeld bij de D-boeken, voor jongeren dus. Dat de hoofdpersonen 17 zijn, betekent niet dat het boek bij uitstek voor 17-jarigen lezenswaardig is. Ik denk dat het lotgenoten van de zwangeren bijvoorbeeld, niet veel meer te bieden heeft dan vermakelijke chicklit. Tienerzwangerschappen en de eerder genoemde problemen komen uiteraard overal in Europa voor. Toch had dit boek zich nooit in Nederland af kunnen spelen: we hebben hier niet van die ongezonde meisjesscholen en ook de rol die de paparazzi in het boek hebben, zouden ze hier nooit kunnen spelen. Gelukkig....

De laatste liefde van mijn moeder / Dimitri Verhulst

Met het verhaal van deze Dimitri Verhulst ben je zo klaar. Een 11-jarige jongen vertelt van zijn vakantie per touringcar in het Zwarte Woud met zijn moeder en stiefvader in de jaren '80 van de vorige eeuw. Het Duits verkeersbureau zal dit boek niet aanbevelen. De eerste 2 cd's genoot ik van de mooie zinnen en het Vlaams zoals het door Verhulst zelf wordt voorgelezen. De g's zijn boterzacht, maar alle andere medeklinkers en de pen van de schrijver zijn messcherp. Na een half uur in de auto met deze Belg hebt ge toch in een ander tijdperk en een ander land verwijld. De laatste cd's zijn meer van hetzelfde. Geen ander had deze verzameling zinnen zo welluidend kunnen uitspreken, gelukkig heel wat vlotter dan in het interview.

Gebr. / Ted van Lieshout

Nog altijd wordt er in onze bieb door scholieren naar het in 1996 verschenen Gebr. gevraagd. Gelukkig voor de scholieren was er gelegenheid een nieuwe druk te kopen. Gebr. is lekker dun natuurlijk, maar ook toegankelijk, herkenbaar misschien? Misschien troostrijk, omdat je er achter komt dat er leven mogelijk is na de dood van een broer of zus. Misschien geeft het homoseksuele jongeren een beetje van de moed die nodig is om uit de kast te komen. Behalve de gebroeders leer je ook de bijzondere moeder van de jongens kennen. De vader speelt een veel bescheidener rol en hoe logisch dat is, weet je als je het antwoord op de FAQ 'Is Gebr. echt gebeurd?' hebt gelezen.

Alleen maar nette mensen / Robert Vuijsje

Netjes voorgelezen, dit luisterboek, door acteur Marcel Musters. Vuijsje beschrijft 2 compleet verschillende werelden in Amsterdam: de Amsterdamse wereld die Oud Zuid heet en de Amsterdamse wereld die Bijlmer heet. Hij doet dat als David, een Joodse jongen uit Oud Zuid, die er, net als Vuijsje uitziet als een Marokkaan. Als de twee werelden elkaar raken, levert dat hachelijke situaties op, wat mij betreft de boeiendste passages uit het boek. Na een reis naar Memphis komt David tot de conclusie dat hij wel kan stoppen met zoeken naar een intellectuele negerin (dus géén Bounty) met zowel dikke billen als borsten. De ideale vrouw bestaat niet. Voor Amsterdammers en Marokkanen en nieuwgierige jongeren. Vanaf 11 oktober te zien in de bioscoop.

Superjuffie / Janneke Schotveld

Superjuffie is populair bij Kinderjury's en bij (ouders van) bibliotheeklenertjes. Ruim driekwart van de 94 exemplaren die Utrechtse bibliotheken aanschaften, is op dit moment uitgeleend. Dat was te voorspellen. Illustratrice Annet Schaap had met Superjuffies collega Meester Jaap ook al veel succes. Verder kan Superjuffie dingen die ieder kind wel zou willen kunnen: met dieren praten en vliegen. De juf is een herkenbaar fenomeen, iedereen heeft er minstens 1 gekend. Het boek Superjuffie heeft vaart, korte hoofdstukken waarin veel gebeurt. Het verschil tussen goed en kwaad wordt lekker dik aangezet. Maar echt origineel is het verschijnsel supermens natuurlijk niet. Alleen in beroepskeuze en geslacht wijkt Superjuffie af van Superman. Het zal kinderen verder een zorg zijn, maar bij verfilming val je met dat gebrek aan originaliteit juist door de mand, lijkt me. Superjuffie is bruikbaar voorleesmateriaal voor juffen en meesters in groepen 3 en 4 tegen de tijd dat er schoolreisjes naar dierentuinen gemaakt worden. Of zijn die al wegbezuinigd?

De vader met de grote schoenen / Moni Nilsson

Voor mij was de omslag reden om dit boek mee te nemen. Maar ik ben dan ook een bijna-babyboomer. Voor veel kinderen is de omslag juist reden om het boek te laten liggen, denk ik. Van de 57 exemplaren in Utrechtse bibliotheken zijn er slechts 13 uitgeleend. Dat Moni Nilsson eerder de Tsatsiki-serie schreef en de Astrid Lindgren-prijs kreeg, zoals de achterflap vermeldt, trekt jeugdige lezers echt niet over de streep. De inhoud dan? Die is grappig, gezellig, herkenbaar. Dus niet spannend, avontuurlijk, romantisch of griezelig. Bruikbaar? Om voor te lezen in de bovenbouw als het gaat over lentekriebels, relaties en andere softe onderwerpen in scholen voor de beter gesitueerden. Ben benieuwd of er meer delen Semlan och Gordon vertaald gaan worden in Pita en Svenne. Inkomsten uit de Stichting Leenrecht zullen daartoe geen aanleiding vormen, verwacht ik.