De vader met de grote schoenen / Moni Nilsson

Voor mij was de omslag reden om dit boek mee te nemen. Maar ik ben dan ook een bijna-babyboomer. Voor veel kinderen is de omslag juist reden om het boek te laten liggen, denk ik. Van de 57 exemplaren in Utrechtse bibliotheken zijn er slechts 13 uitgeleend. Dat Moni Nilsson eerder de Tsatsiki-serie schreef en de Astrid Lindgren-prijs kreeg, zoals de achterflap vermeldt, trekt jeugdige lezers echt niet over de streep. De inhoud dan? Die is grappig, gezellig, herkenbaar. Dus niet spannend, avontuurlijk, romantisch of griezelig. Bruikbaar? Om voor te lezen in de bovenbouw als het gaat over lentekriebels, relaties en andere softe onderwerpen in scholen voor de beter gesitueerden. Ben benieuwd of er meer delen Semlan och Gordon vertaald gaan worden in Pita en Svenne. Inkomsten uit de Stichting Leenrecht zullen daartoe geen aanleiding vormen, verwacht ik.