(Om precies te zijn: de ik van gisteren) luidt de ondertitel van Dag oude ik. Het duurde even voordat ik door had wat ik zat te lezen. De brievenschrijver benadrukt geen dagboek te schrijven. Hij schrijft brieven naar zijn oude ik om hem te behoeden voor minder goed gelukte acties. Liever zou hij met een teletijdmachine terug in de tijd gaan, zodat hij zichzelf die fouten en ongemakken kon besparen. Maar ja, de teletijdmachine komt maar niet van de grond. Gelukkig komt hij erachter dat het leven een stuk relaxter is wanneer je je realiseert dat vergissingen en blunders niet het einde van de wereld betekenen.
Dag oude ik werd bekroond in Kroatie.
Volgens de Boekenkrant is de hoofdpersoon een 'zij', alle andere bronnen hebben het over een 'hij'. Niet dat het veel uitmaakt. De tekeningen van Melvin zijn ook nogal onzijdig. Als ik hem ooit eens tegen het lijf loop, zal ik vragen waarom zijn palet vrijwel alleen oranje en blauwe verf bevat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten