In het eerste hoofdstuk van De jongen die iedereen laat lachen, wordt de lezer de les gelezen. Je leert hoe je om moet gaan met stotteraars, wat je wel en wat je niet moet zeggen, hoe je moet kijken en wat je van een stotteraar niet mag vragen. Nogal vervelend. Maar het boek wordt interessant als Billy naar een nieuwe school gaat en wil voorkomen dat zijn klasgenoten zijn spraakprobleem opmerken. Als zijn geliefde oma sterft, wordt duidelijk hoeveel veerkracht en creativiteit er in Billy schuilt. De jongen die iedereen laat lachen wordt dan een inspirerend en grappig boek. Of stotterende jongeren erbij gebaat zijn, durf ik niet te zeggen, maar misschien ouders van een stotterend kind.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten