Wie zijn leven dankt aan bijvoorbeeld een donorhart zal zich toch meer dan eens afvragen wie de vorige eigenaar was. Ik kan me zo voorstellen dat je er een persoon bij bedenkt die een eigen leven gaat leiden, ook al is ie dood. Rond dit intrigerende gegeven heeft Brenda Heijnis Tikker geschreven. Elias is de hartpatiënt, Boyd de donor. Ze zijn ongeveer even oud, maar daarmee houden de overeenkomsten wel op. Twee jongens die elkaar in real life niet tegen zouden komen, blijken veel voor elkaar te kunnen betekenen. Bijzonder verhaal met heel veel aanknopingspunten voor bijzondere kringgesprekken in groep 8, lijkt me.
Met omslag van Maartje Kuiper.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
-
De moeder van Keet heeft zich vermomd als Keet en schreef Gewoon Keet! Denk ik. Want Keets inzichten, zijn niet die van een 11-jarige. Ver...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten