Er was eens een kasteel - Piers Torday

Een moeder met drie kinderen vertrekt op kerstavond met een auto vol cadeaus en traditioneel lekkers naar haar ouders een dal verderop. Té verderop. De sneeuwstorm wordt de auto te machtig en deze komt in een slip. Muis, de middelste wordt uit de auto geslingerd. De oudste, Roos, blijft in een lekkende auto achter met bewusteloze moeder en bewusteloos zusje. De telefoon heeft gedurende een seconde een heel zwak streepje bereik. Dit boek moet je lezen als de mussen dood van het dak vallen. Misschien ben je dan dankbaar voor de kou die Roos en Muis moeten doorstaan. Maar als je dit boek leest terwijl er een Siberische beer door het land waart, denk je in blinde paniek: "Waar blijft (vloek vloek) de hulpverlening?" In de hallucinaties en dromen van Muis zullen lezers allerlei symbolen kunnen herkennen. Daar ben ik te dom voor. Voor mij is het verhaal in Er was eens een kasteel vooral een afschuwelijke gebeurtenis waarvan je hoopt dat die niet echt gebeurd is. Maar die dat best had kunnen zijn. Brrr...