De evolutie van Calpurnia Tate is in de VS overladen met prijzen. Dat maakt Nederlandse recensenten kennelijk achterdochtig. Zij schrijven niet zo positief over dit Amerikaanse juweel. Nederlandse kinderen hebben grote moeite met De evolutie van Calpurnia Tate. En dat begrijp ik. Maar ik heb er erg van genoten. Van het enorme vocabulaire, van de vermakelijke karakters, van de sfeer in het gezin, van het geschetste tijdsbeeld.
Op de jeugdafdeling van de bibliotheek misplaatst, op de afdeling voor volwassenen niet gezocht. Lezers die de laatste van 294 pagina's halen, zullen dun gezaaid zijn, maar aan het knipwerk van Beth White op de kaft kun je ook al heel veel plezier beleven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten