Mijn vader typeerde Carmiggelt als 'de geestelijke van de Vara'. Carmiggelt zou het zelf bedacht kunnen hebben. Mijn vader had het niet op de Vara en niet op de 'geestelijke' die de uitzendavond afsloot in de jaren '60. Zijn mening heeft mij er nooit van kunnen weerhouden om toch wel zo'n 5000 stukkies van Carmiggelt met groot plezier te lezen. Allemaal tot in de jaren 90. Toen was ie lang genoeg dood, er verscheen niets meer dat ik nog niet kende. Dus las ik de columns van Bril, Verbogt, Peper, van 't Hek, van Zomeren, Dekkers, 't Hart. Ook met genoegen. Maar nu ik Gedundrukt heb gelezen, weet ik weer heel zeker: Carmiggelt is in kwaliteit niet te evenaren. Bevatten de oude bundels nog wel eens een minder interessante verhandeling, de 100 columns in dit fraaie bandje zijn stuk voor stuk meesterwerken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten