woensdag 2 april 2014
Gloed / Sandor Marai
Zo snel als de ontwikkelingen gaan in bijvoorbeeld De boomhut van 13 verdiepingen en Troep, zo tergend langzaam gaan ze in Gloed. En toch wil je Gloed niet wegleggen, want je moet en zal het geheim te weten komen. Na elk hoofdstuk heb je het idee dat je er een stapje dichterbij bent. Ik 'las' het luisterboek. Ook tergend langzaam, want voorlezer Eric Schneider spreekt geen woord uit zonder erover nagedacht te hebben. Nergens werd het saai. Dat kan je toch wel bijzonder noemen. Het enige dat stoorde was het sterk wisselend volume van Schneider. Om de zachtjes uitgesproken regels te kunnen verstaan, moest ik de volumeknop op 40 zetten, waarna ik bij de volgende regel zowat de auto uitgeblazen werd. Voor literatuurgenieters die niet per sé het nieuwste van het nieuwste hoeven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten