
Hier en daar wat herhalingen weglaten en een beetje conferencier kan zo op de planken met Het geniale dagboek van een superpuber. Hippe taal van een draak van een puber. Vermakelijk, maar voorspelbaar en een stuk of 15 bladzijden te veel.
Als ik goed ben geïnformeerd, komt een jeugdboek in aanmerking voor een makkelijk-lezen-etiket als het aan een aantal voorwaarden voldoet: r...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten