Het lijkt me een feestje om voor te lezen. Tip voor deelnemers aan de Nationale Voorleeswedstrijd.
Dit kinderboek is eerlijker over stotteren dan al die commerciële methoden die beloven dat je stottervrij kunt worden. In lijn met wat De Stotterbond steeds betoogt: "Met stotteren is prima te leven en te werken, mits de omgeving er niet zo'n punt van maakt."
Je zou toch denken dat zo'n beetje alles wat er in die jaren speelde in die twee dorpen wel verteld is in twee boeken. Maar nee, de schrijfster die inmiddels in Limburg woont, verzamelde toch nog zoveel materiaal dat er een derde deel Twee dorpen in oorlogstijd uitgebracht kon worden. Ik las recentelijk het tweede deel en kwam meteen daarna een artikel tegen waarin een brief werd aangehaald van een dorpsgenoot die het leven liet bij gevechten op 10 mei 1940. Tot 1969 begraven in zijn geboortedorp, daarna op het Nationaal Ereveld in Loenen.
Ik ben benieuwd of er in Warsenhoeck iets over hem terug is te vinden.
Welk boek je ook leest na zo'n onwaarschijnlijk mooi boek als Krekel: niets kan het vorige boek evenaren. En Charlie Cardboard en het kartonmysterie al helemaal niet. Een griezelig braaf jongetje met gouden handjes gaat met een oude heer op zoek naar de oorzaak van een plotseling kartongebrek. Ze vinden het door 's nachts in te breken in een reusachtige papierfabriek. De directeur geeft ze een rondleiding door de fabriek (midden in de nacht, hè). Het zoontje van de directeur, die toevallig in de klas zit bij onze brave hoofdpersoon, blijkt een schroefje losgedraaid te hebben om de kartonproductie te staken. Tuurlijk! Na een goed gesprek draait het zoontje het schroefje weer vast en warempel, het hele systeem komt weer op gang.
Mijn broer is een baas zal de zeer verdiende Zilveren Griffel hard nodig hebben om van de plank te komen. 39 Exemplaren kocht het collectiet...