Het jaar van Bonk / Tiny Fisscher

Terwijl Zwaan in een tent bivakkeert uit solidariteit met vluchtelingenkinderen, logeert Finn bij de buren van Zwaan. Niet in een tent, maar ook niet uit luxe. 

Over Zwaan verscheen in 2020 Mijn jaar in een tent. Dit boek gaat over Finn, de tijdelijke buurjongen dus. Zwaan heeft hem Bonk genoemd.

De buren zijn een oom en tante van Finn. Omdat zijn ouders ernstige problemen hebben, zorgen de zus van zijn moeder en haar man voor Finn. Hij kon het slechter treffen.

36 exemplaren kochten we voor Utrechtse bibliotheken. Er zijn er 15 uitgeleend, = 41%, dat valt me niet tegen voor een B-boek uit 2024, dat geen graphic novel is en niet over magische toestanden gaat.

Over Tiny Fisscher.

Hvj / Lysette van Geel

 

Gepest worden maakt heel erg eenzaam. Daarvan ben ik na het lezen van Hvj wel overtuigd. Hoofdpersoon Enne is sociaal onhandig. Op de basisschool werd ze zwaar gepest en nu, op de middelbare school, wordt ze opnieuw te grazen genomen door een stel popie-jopies. 

Wanneer ze een heel kwalijk bericht plaatst in een appgroep, maakt ze het zichzelf heel moeilijk. 

Gelukkig krijgt ze de kans om spijt te betuigen en blijkt er begrip te bestaan voor de gevolgen van pestgedrag.

Dit boek is zelfs in de week van het pesten niet weggeweest van de display in de bibliotheek. Ik vind de cover niet passen bij de inhoud. Ik zie geen dertienjarig meisje in de tekening van Joost Stokhof.

Aanrader voor ouders van gepeste kinderen. Ik denk dat gepeste kinderen zelf liever iets anders lezen.

Dat stomme boek / Tiny Fisscher

De goede bedoelingen liggen een beetje dik bovenop Dat stomme boek. Schrijfster heeft, denk ik, willen laten zien welke impact een ouder die manisch depressief is, heeft op een partner en kinderen. Die impact is onvoorstelbaar enorm. Missie geslaagd. Tijdens de roadtrip die kinderen en moeder maken wordt dat pijnlijk duidelijk. 

Dat stomme boek is geen zwaar en hopeloos verhaal. Hoofdpersonen lijken over voldoende gevoel voor humor en veerkracht te beschikken om hun jeugd met een labiele vader te boven te komen.

Hoofdpersoon Ivan schreef Dat stomme boek in opdracht van een leraar op school. Daar geloof ik geen barst van, maar het was toch het lezen waard. Gekozen van L"s, de app voor jongeren die niet van lezen houden.

De beterweter / Marc-Uwe Kling

Bestaat er in Duitsland ook een Kinderboekenweek met een thema?  De Beterweter sluit zo nauw aan bij het thema van 'onze' Kinderboekenweek, dat je Kling en Henn er bijna van zou verdenken deze titel voor de gelegenheid te hebben gemaakt. De beterweter is een turquoise onbestaanbaar wezen, het huishouden waarin de beterweter opduikt is daarentegen heel realistisch. 

Is er ooit onderzoek gedaan naar miniwezens in kinderboeken die een originele kijk op de wereld van de 'grote' mensen hebben. 

Misschien is het niet helemaal toevallig dat 2 hedendaagse bedenkers van dergelijke boekfiguurtjes ook cabaretier zijn. (Kling en Jochem Myjer van De Gorgels).

Ik heb het idee dat we nog meer van De Beterweters gaan horen.

Ik hoop dat in een volgend deel het schutblad ook zulke fantastische weetjes bevat.

De originele titel luidt Das Klugscheisserchen. Google Translate vertaalt dit als 'de wijsneus' of in het Engels als 'smart-ass'. Ik vind De Beterweter leuk gevonden.

De verdwenen walvis / Hannah Gold

 Misschien dat kinderen met Greenpeace-ambities zich wel aangetrokken voelen tot dit boek. Ik vond sommige van de illustraties heel goed getroffen. Maar ik koos dit boek eigenlijk omdat Hannah Gold voor haar debuut De laatste beer uitvoerig gelauwerd werd. Voor De verdwenen walvis kreeg ze de Edward Stanford Children's Travel Book of the year. Reizen, ontdekken en avontuur spelen inderdaad grote rollen in dit boek. Hoofdpersoon Rio (11 jaar) kan walvissen aan horen komen. Dat maakt hem een handig bemanningslid voor het toeristenschip van vriendin Marina en haar vader aan de kust van California. De moeder van Rio is in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen omdat ze aan depressies lijdt. In dit boek wordt gesuggereerd dat alleen Rio haar (walvis Witsnuit of de moeder van Rio?) kan redden. Ik kan er niet zo goed tegen dat de schrijfster het lot van de walvis koppelt aan de toestand van Rio's moeder.

De info over de reis die grijze walvissen jaarlijks afleggen, vond ik interessant en ook vond ik het leuk om te lezen dat walvissen over de hele wereld worden gevolgd door (amateur-)onderzoekers die hun bevindingen en foto's met elkaar delen op speciale websites. Jammer dat daar nog ruim 300 pagina's omheen gebreid zijn die bij mij enorme jeuk veroorzaken.

Om de één of andere reden vind ik de illustraties waarop de oma van Rio wordt afgebeeld heel erg mooi. Levi Pinfold is duidelijk niet de eerste de beste.

Freddy + Flo zijn voor niks of niemand bang / Maria Kling

 In dit van oorsprong Duitse boek komen heel veel verschillende persoonlijkheden voor. Op de eerste pagina's worden ze allemaal voorgesteld en meteen wordt ook helder in welk deel van het huis de personen wonen. Ik hou daarvan, ik heb het nodig. Broer en zus Freddie en Flo(rence) zijn een doodnormaal stel, dat helemaal geen zin heeft in een verhuizing. Maar pa heeft een nieuwe vriendin en het werd tijd om een gezamenlijke woning te betrekken. Met veel (Duits) gevoel voor humor wordt het traject beschreven. Het gezin is nog niet geïnstalleerd of er voltrekken zich allerlei magische gebeurtenissen die te maken hebben met de nieuwe eigenaar van het appartementencomplexje. Wat die nieuwe eigenaar allemaal precies misdeed, blijft een beetje in de lucht hangen. Jammer dat Kling zoveel magie gebruikt om haar verhaal te vertellen, de eerste hoofdstukken vond ik heel verrassend. In Duitsland is inmiddels een tweede boek over Freddy + Flo verschenen. Illustratrice Astrid Henn heeft een veel langere staat van dienst. Zij illustreerde zeer succesvol boeken van een andere Kling: De Neehoorn / Marc-Uwe Kling. Check haar website, dat is een feest!

Het weeshuis in de azuurblauwe zee / T.J. Klune

Op jacht naar titels die door Boektokkers worden aanbevolen, kwam ik de naam Klune tegen, auteur van Het weeshuis in de azuurblauwe zee. Ik heb me de eerste 5 hoofdstukken wel afgevraagd waarom Tiktokkende jeugd valt voor dit boek. De hoofdpersoon, Linus, is een dikke, saaie oude man (minstens 35 jaar), een ambtenaar die droge rapporten schrijft voor een ministerie. Maar de doorlezer wordt beloond. De ambtenaar ontpopt zich tot een warmbloedige, empathische strijder tegen vooroordelen en ambtenarij. De conversaties van Linus met een duivels weeskind en met zijn hospita, zijn heel geestig en als hij van leer trekt tegen bekrompen dorpelingen, ben je geneigd te roepen: "Goed zo, Linus, zet 'm op!"

Heb wel mijn eigen vooroordelen over fantasy bij moeten stellen.

Met weer een busje op een prachtig omslag.

Voor bovenbouwers HAVO/VWO.

Mijn jaar in een tent / Tiny Fisscher

Ze schijnen te bestaan: bijna pubers die uit solidariteit met vluchtelingen-kinderen een jaar lang in een tent in de tuin gaan bivakkeren. In ieder geval is Mijn jaar in een tent gebaseerd op publiciteit rond een meisje dat dit echt deed. Ongelooflijk dapper. Hoofdpersoon Zwaan flikte het ook en zamelde met de actie een modaal jaarsalaris in voor het goede doel: hulp aan vluchtelingenkinderen. Het boek is een terugblik in een soort dagboekvorm op dat jaar. Ik nam het mee vanwege het busje op de kaft. Een busje dat geen busje is, maar DE tent in busjesverpakking. Ik vond de achterflaptekst leuk en ik was wel benieuwd wat Zwaan allemaal mee zou maken als tentbewoner. 

We kochten 46 exemplaren voor Utrechtse bibliotheken. Daarvan is 60% uitgeleend. Best veel voor een realistisch boek zonder illustraties.

Ik vermoed dat schrijver Tiny Fisscher jaarlijks niet helemaal verdient wat haar hoofdpersoon slapend in een tent binnen harkt. Jaap leest geeft een 7,5.

Interessant voor kinderen die er, net als ik, niet aan moeten denken om de nacht in een kouwe tent door te moeten brengen, in je dooie eentje. Des te meer genieten van je comfortabele bedje onder een stevig dak, 

Brown girl dreaming / Jacqueline Woodson

 

Alicia Keys is gek op dit boek en "jij zult dit ook worden, geloof me". Deze regel prijkt op de voorkant van Brown girl dreaming. Het heeft wel een hoofdstuk lang geduurd voordat ik het verhaal ontdekte in de korte zinnen. Stambomen zijn voor mij al snel te ingewikkeld. Maar gaandeweg veroverde de jonge Jacqueline Amanda Woodson mijn sympathie. De echte held van Brown girl dreaming is haar moeder, vind ik. Tenslotte is zij degene die voor dochter Jacqueline de kansen creëert om haar droom waar te maken: ze wordt een gewaardeerd schrijfster.

Vertaler Tirsa With sprak ook het audioboek in. Ik ben heel benieuwd hoe dit klinkt. Het lijkt me bijna niet te doen om een tekst die je vertaalde ook voor te lezen.

Tim de kleine boswachter / Jan Paul Schutten

Dankzij Tim de kleine boswachter maakte ik kennis met het werk van Emmanuel Wiemans. Hij is illustrator, animator en storyboard artiest. Wat is een storyboard artiest? Geen idee. Maar ik kijk graag naar Wiemans werk. Working mostly digital his work can best be described as vintage yet contemporary...

Jan Paul Schutten behoeft geen introductie op een (kinder-)boekenblog. Hij heeft begriffelde kinderboeken gemaakt over natuurwetenschappen die er fantastisch uitzien (dankzij Floor Rieder), maar waarvan ik helaas geen jota begrijp.

De doelgroep van Tim de kleine boswachter is een jaar of 7/8, denk ik. De avonturen van de kleine Tim zijn gebaseerd op de verhalen van Tim Hogenbosch. Had ik ook nog nooit van gehoord. Zijn tv-programma Beestenbende kreeg een Televizier-ster jeugd. Als ik het Trouw-artikel mag geloven is Hogenbosch' enige ambitie kinderen lekker vies te laten worden. Daar kan het eerste verhaal in dit boek wel bij helpen.

Boven water / Arnaldur Indridason

 

"Wie hem nu nog niet kent, lees deze man." 

Bovenstaande quote uit de Volkskrant heb ik maar eens ter harte genomen, op aanraden van een collega. Het is me goed bevallen. Vooral om wat Wikipedia zegt:

Als voormalig journalist haat hij poespas. Alle informatie staat in dienst van het verhaal. 
Het is leuk om mee te maken hoe de informatie in de hoofdstukken zich tot een verhaal smeedt. En passant krijg je aardig wat sfeer mee van Reykjavik. Ik hoef er niet per se heen. Dat bevalt me ook aan de stijl van Indridason, die is lekker chagrijnig, geen VVV-teksten. Aanrader voor vakantie en quarantaine.

Stukjes van mezelf / Renée Watson

Schrijfster Renée Watson is een Afro-Amerikaanse lerares. Hoofdpersoon Jade heeft, behalve haar leeftijd, veel gemeen met Watson: ze groeit op in een achterstandswijk in Portland Oregon en is actief in kunst. Het is daarom, denk ik, dat Watson zo goed weer kan geven hoe discriminerend het eraan toe kan gaan op witte scholen. En hoe verlammend dat kan werken op intelligente, creatieve leerlingen.
Het schoolsysteem is erg Amerikaans en Portland is een erg Amerikaanse stad. Toch kan Stukjes van mezelf bemoedigend zijn voor jongeren die zich op Nederlandse scholen moeten zien te handhaven tussen leerlingen die er geen idee van hebben hoe het is om op te groeien in een huishouden zonder geld. Dus ook een nuttig boek voor kinderen uit rijke gezinnen.
Winnaar van de Coretta-Scott-King-award.