Mijn broer is een baas / Jenny Jägerfeld

Mijn broer is een baas zal de zeer verdiende Zilveren Griffel hard nodig hebben om van de plank te komen. 39 Exemplaren kocht het collectieteam voor 60 bibliotheken in het Utrechtse. Daarvan zijn er 11 uitgeleend. (Dat is bijna 3 procent.) Ook in onze vestiging kwam ik het elke week prominent tegen op de display. Dat hielp dus niet. Het onderwerp dat genoemd wordt in de catalogus "Transgender personen" helpt ook niet, denk ik. Want zelfs al ken je of ben je een transgender persoon, dan nog kan ik me voorstellen dat je geen zin hebt om erover te lezen. Je kiest een boek omdat je je wil verplaatsen in een hoofdpersoon, omdat je dingen mee wil maken, ontroerd wil worden. De hoofdpersoon hoeft niet één op één herkenbaar te zijn, eerder 'wensbaar'. Kinderen wensen zich een ridder, een zeemeermin of een politieheld te zijn, maar een transgender persoon? 

Hoofdpersoon Mats is een zeer bewonderenswaardige jongen die heel spannende dingen meemaakt, omdat hij een groot geheim heeft. Jenny Jägerfeld vertelt zijn verhaal vlot en kundig. Geen woord teveel. De onderwerpen van dit boek in volgorde van belangrijkheid: Vriendschap - Geheimen - Transgender personen.
 

Hein / Lizette de Koning

De eerste 3 afleveringen van het eerste seizoen Hein zijn na te lezen in dit boek van Lizette de Koning. Of, zoals ik deed, vooruit te lezen. De serie werd geschreven door Luuk van Bemmelen en Martijn Hillenius - Wikipedia. Schrijfster Lizette de Koning bewerkte de scenario's en maakte er samen met Emanuel Wiemans een boek van. Omdat ik gedwongen rust hield, heb ik op NPO Start de eerste afleveringen bekeken. Tekst en illustraties volgen de tv-afleveringen bijna letterlijk. We hoeven ons dus niet af te vragen wat er eerder was. Ik vraag me wel af of Hein gemaakt is om een prikkelende jeugdserie op de buis te brengen of om lesstof burgerschap en levensbeschouwing voor (s)bo te maken. Er ligt over Hein een tamelijk dikke laag lesstof.

Naar zachtheid en een warm omhelzen / Adriaan van Dis

Zo moedig en liefdevol als Ommie worden ze niet meer gemaakt. De schrijver wordt als schooljongen een zomerlang ondergebracht bij een rijke, maar chagrijnige opa in een kast van een huis. Het is zijn huishoudster Ommie die ervoor zorgt dat de zomer voor Adriaan prettig verloopt, waarna hij rijker en wijzer huiswaarts kan. 

Aanbevolen voor hen die met verwondering en genoegen Indische Duinen lazen. Ik krijg er geen genoeg van.

Gras / Matthijs Deen

Omdat Deens boeken zich geregeld op Texel afspelen en omdat hij graag gelezen wordt door een vrijwillige collega in de bieb, stond Gras hoog op mijn verlanglijstje. Gras speelt zich niet op Texel af, maar op een Hollands landgoed. Hoofdpersonen zijn drie generaties tuinbazen. Een gazon is een statussymbool en er is elke tuinbaas alles aan gelegen om het gazon strak te houden. Het zal geen toeval zijn dat de zeis voor elke generatie hét gereedschap is, ondanks de aanwezigheid van een uit Engeland geïmporteerde maaimachine. De eerste machinale grasmaaier in Nederland. Recensenten klagen over de beperkte omvang van dit boek, dat is voortgekomen uit een (niet winnend) verhaal voor een schrijfwedstrijd. Ik vond het de geringe moeite van het lezen meer dan waard en heb me er (op Texel) prima mee vermaakt.
 

Hoopvolle verhalen over het einde van de wereld / Mark Boode

 Wie schreef het eerste verhaal in Hoopvolle verhalen over het einde van de wereld? Juist ja, Marc ter Horst, de schrijver wiens boek ik in de vorige blogpost afbrandde. Toeval. Ik reserveerde Hoopvolle verhalen over het einde van de wereld omdat er een ander boek van Schrijvers voor Toekomst in het nieuwe aanbod verscheen: Kwallen in de brievenbus, en andere hoopvolle verhalen. Nu je zoveel leest over kinderen die depressief raken of angsten ontwikkelen, leek het me een goed idee van de Schrijvers voor Toekomst om daar wat minder hopeloze informatie en blijere geluiden tegenover te zetten. 

Het verhaal van Anna Woltz vond ik het leukst. 

Als ik les zou geven aan onderbouw-leerlingen op een school voor voortgezet onderwijs, zou ik deze titel onder handbereik willen hebben om zo nu en dan uit voor te lezen.

Dit wil je lezen / Marc ter Horst

 Wie wil er nou een gefingeerd verhaal lezen over een vader met een burn out, een moeder die op zichzelf wil wonen en een ongelukkig kind dat een volkomen idioot plan bedenkt om zijn vader te helpen? Ik nooit meer. 

De vader van Twan kan er niet meer tegen dat hem voortdurend op gebiedende wijs iets wordt opgedragen teneinde de perfectie te bereiken.

 

Het komt goed met dit gezin.

Ik vraag me af of er geen leukere manieren zijn om kinderen te leren over verraderlijke marketingmethodes en bedrieglijke reclames. Meer dan 100 bladzijden onleuke fictie laten lezen, lijkt me weinig effectief.

De onbedoelden / Cobi van Baars

 Delen van het verhaal komen misschien overeen met De tweeling van Tessa de Loo. Hoofdpersonen vormen elk een helft van een tweeling. Elke helft komt in een ander pleeggezin en groeit onder compleet andere omstandigheden op. Maar de oorlog speelt in De onbedoelden geen rol. In De onbedoelden draait het om de werkwijze van de Raad van Kinderbescherming in de jaren ‘50 en de invloed die dit heeft gehad op pleegkinderen, pleegouders en biologische ouders.

Cobi van Baars belicht alle kanten van het gegeven.

Wie een uurtje overheeft kan op Youtube een uitgebreid interview met de schrijfster bekijken en beluisteren. Het boek lezen kost meer tijd, maar is ook veel boeiender.