Klaartje Klieder / Bette Westera

 Een voormalig koningin organiseert een wedstrijd onder leerlingen op basisscholen om kinderen te selecteren die een paar van haar paleiskamers op moeten leuken. Lekker goedkoop. Als ik schooldirecteur was zou ik beleefd weigeren mijn leerlingen daarvoor te lenen. Maar de school waar Klaartje Klieder op zit, doet wel mee. Klaartje levert een tekening van haar zus in, want zelf kan ze helemaal niet binnen de lijntjes kleuren. De tekening van zus wint de wedstrijd en Klaartje moet op het paleis aan de gang. Daar blijkt ze in haar wanhoop met hulp van de meegesmokkelde reservedeelnemer, een prachtig resultaat neer te kunnen zetten.

Bette Westera is een begenadigd schrijfster. Ik vind vooral haar gedichten heel leuk. Ik herken veel in Klaartjes onhandige geklieder. Zelf won ik op de basisschool per ongeluk een tekenwedstrijd over het thema carnaval door het hele vel vol te klodderen met confetti en serpentines en wat mislukte figuren.

Ik weet nog niet wat ik van de illustraties van Barbara de Wolf vind. Haar figuren zijn zo hoekig.  Maar het werk op haar website vind ik  erg mooi. 

Abel en Olle / Janneke Schotveld, Martijn van der Linden

 

Martijn van der Linden maakt prachtige prenten van vogels, gorilla's, landschappen en.... auto's. De afbeelding op Abel en Olle vind ik waanzinnig mooi.

Het verhaal kon eigenlijk alleen maar tegenvallen en dat deed het ook. In het heel kort: vrachtwagenchauffeur Abel pikt, op zijn dagelijkse route naar het slachthuis, een ontsnapt varken op. Vanaf de bijrijdersstoel vertelt Olle boeiende verhalen over varkens, waardoor Abel na gaat denken over zijn beroepskeuze en invulling van zijn taak. In het laatste hoofdstuk worden alle varkens losgelaten bij een toevallig familielid en leeft iedereen nog lang en gelukkig. Wat een slap einde, zeg. 

Janneke Schotveld

Martijn van der Linden

Krijsende varkens en de stank van bloed: waarom zou je kinderen zo met hun snoet in de drek duwen? | Trouw

 

Hitler heeft mijn roze konijn gestolen / Judith Kerr

 

When Hitler stole Pink Rabbit kwam in 1971 uit. In 2019 werd het verfilmd. Pas in 2022 was de film in Nederland te zien en nu, in 2026 kwam de Nederlandse vertaling eindelijk in de winkels. Nou ja, voor een klassiek boek is het nooit te laat. 

Judith Kerr vertelt over haar jeugd in het gezin dat in 1933 vanuit Duitsland vlucht naar Zwitserland. Net op tijd. Omdat de artikelen die vader Kerr schrijft Hitler niet welgevallig zijn, gaat het gezin naar Parijs, waar de familie verrekt van de armoede en waar uiteindelijk ook geen werk meer is. Als een geschenk uit de hemel kan Kerr in Londen aan het werk en verhuist het gezin naar Engeland. Hier eindigt Hitler heeft mijn roze konijn gestolen.

Het vervolg Wachten op vrede is inmiddels ook in het Nederlands verschenen.  Ik ben benieuwd of het derde deel uit 1978 ook in ons land zal verschijnen.

Het rampzalige bezoek aan de dierentuin / Joël Dicker

 

Onlangs bood de bibliotheek-boekhandel dit boek opnieuw aan. Als jeugdboek voor kinderen van 6-8jaar. Ik had deze titel al vaak zien liggen op de literatuurdisplay, nooit kwam het bij me op dat dit een kinderboek zou kunnen zijn. Hoog tijd om het te lezen.

Het verhaal draait om een groepje kinderen dat op zoek gaat naar 'democratie'. Persoonlijk ken ik geen kinderen van 6-8 die in dit onderwerp zijn geïnteresseerd, maar ik ken natuurlijk lang niet alle kinderen. De kinderen om wie het verhaal draait, zijn heel bijzonder.

De zinnen zijn niet moeilijk, de hoofdstukken niet lang, er is zeker sprake van humor. Toch denk ik dat Het rampzalige bezoek aan de dierentuin geen kinderboek is. Niet omdat er geen plaatjes instaan. Niet omdat dit boek uit 221 pagina's tekst bestaat, maar wel omdat de zienswijze van de schrijver niet herkenbaar is voor kinderen.

36% Van de exemplaren in Utrechtse bibliotheken is uitgeleend... aan volwassen. 33 Keer staat Het rampzalige bezoek aan de dierentuin nog 'thuis'... op romanafdelingen met grote-mensen-boeken. Er was geen  reden om ook nog jeugdexemplaren te bestellen. 

Maar een leuk boek is dit zeker wel! Leerkrachten in het basisonderwijs zullen ervan smullen, of zich rot ergeren, dat kan natuurlijk ook.

En dan volgt hieronder nog een leuke luistertoets Franse taal:

Joël DICKER : "La Très Catastrophique Visite du Zoo" 

Muis en zijn hond - Katherine Applegate

 Dat ik Muis & zijn hond koos, is te danken aan de titel en aan de prachtige hond op de voorkant. Hoofdpersoon in Muis & zijn hond is Muis. In het vorige Hondenstad-boek was het een hond. Plaats van handelen in zowel het eerste als het tweede deel: een asiel, genaamd Hondenstad. Muis en hond Beuker gaan samen op zoek naar Saanvi. Saanvi is een Leesmaatje en heeft onmiddellijk een dikke klik met Beuker, de hond die na elke adoptiepoging retour komt en dus letterlijk ten dode is opgeschreven. Hondenstad is tenslotte een asiel. 

Ook dit deel van Hondenstad zit vol spitsvondigheden. Zo leest Saanvi voor uit De Bruikleners, de gemeenschap waartoe Muis behoort lijkt sterk op de wereld van de Bruikleners. (Niet meer te leen of te koop, maar onmiskenbaar een geweldige klassieke serie kinderboeken van Mary Norton). Het zijn de spitsvondigheden die van Muis & zijn hond een lastig te volgen boek maken. Voor kinderen. Natuurlijk wordt Saanvi na een uitputtende zoektocht gevonden en krijgt Beuker een nieuw thuis.

Ik voorspel geen mooie uitleencarrière voor dit boek, ondanks de mooie illustraties. Misschien zit er wel een leuke Amerikaanse kerst-(animatie-)film in? 

Applegate en Choldenko zijn beiden schrijfster. In het filmpje achter de link zie en hoor je beiden met hun honden.

Dit telefoonhoesje is ontworpen door illustrator Wallace West.

Wolfke / Mariska

 Wolfke komt het huis binnen als een naamloos wezen dat niet gezien mag worden. Holly´s moeder neemt het mee naar huis, bergt het op op zolder en verbiedt Holly op zolder te komen. Dus gaat Holly naar boven als moeder naar het werk is of slaapt. Holly wint met hulp van haar vriendje en van chocolade lekkernijen het vertrouwen van het wezen dat ze Wolfke noemt. Als ze merkt dat Wolfke gevaar loopt wanneer ´het dorp´ achter haar verblijfplaats komt, zoekt ze ver van haar comfortzone een thuis voor haar moeders geheime onderzoeksobject.

Mooi geschreven verhaal, spannend en mysterieus, dat allerlei maatschappelijke thema´s raakt. Korte hoofdstukken, niet te dik.

De schoolse vragenlijst op de laatste bladzijden, doet afbreuk aan deze goed verzorgde uitgave. Harmen van Straaten maakte de illustraties bij dit derde kinderboek van Mariska Overman. 

Wat mijn zus zegt / Beatrijs Nolet

Het verhaal in Wat mijn zus zegt speelt zich voor het grootste deel af in de hersenpan van Janne. Het genre-etiket dat de NBD op het boek plakte is dan ook heel goed gekozen. Zie het ieniemienie symbooltje onder deze tekst.

Op haar website vertelt Nolet hoe haar boeken zich langzaam en moeizaam ontwikkelen, ook al zeggen recensenten steevast dat ze 'vlot geschreven' zijn. Dat vlotte geschrijf lees ik er ook niet aan af. Ik leef Jannes worsteling mee om zich te onttrekken aan de tirannie van haar zus. En de verbijstering wanneer Janne zich realiseert waar haar zus mee bezig is.