Bläsz : De dappere hond / Fiona Rempt

In de bovenbouw van de basisschool las ik een boek over de Watersnoodramp van februari 1953. Ik weet niet meer welke titel het had en door wie het was geschreven, ik weet alleen dat ik ontzettend onder de indruk was. In de kou op het dak en om je heen mensen en dieren zien verdrinken: wat een afschuwelijke gebeurtenissen.

Later las ik Oosterschelde Windkracht 10 en De zee kwam door de brievenbus. Ik kreeg ik in één bibliotheek gelijktijdig een collega van Goeree Overflakkee, het zwaarst getroffen gebied, en een collega uit Zweden. De eerste vertelde dat ze met kinderen in de klas zat die gewoon al hun broertjes en zusjes waren verloren. De Zweedse collega vertelde dat zij en haar klasgenootjes niet met loten voor Jantje Beton (of de Zweedse equivalent) langs de deuren gingen, maar met een collectebus voor de Nederlandse kindjes op de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. Nog steeds komt er begin februari steevast vraag bovendrijven naar kinderboeken over deze ramp. Behalve de titels die ik eerder noemde (en die nog steeds worden herdrukt) kunnen we nu ook Bläsz meegeven. En De boom die alles zag. Op de site van Fiona Rempt kun je een lesbrief vinden. Bläsz verscheen in de serie Helden op poten. De serie bestaat uit 3 titels, alle van het duo Rempt - Mulderink. Laatstgenoemde is besmet met het grote-ogen-virus dat onder kinderboekenillustrators waart. De boekenserie is goed verzorgd uitgegeven. Ik snap dat de bibliografen de boekjes uit de serie bij de A- leesboeken hebben ingedeeld, al vind ik dat ze eigenlijk bij de non fictie horen.

NPO Zapp produceerde een serie podcasts over heldhaftige dieren, getiteld Helden op pootjes. In deze serie is ook een aflevering gewijd aan Bläsz.

Het laatste geheim / Gertrud Jetten

 Wonend in de buurt van een manege ken ik genoeg mensen die hun hele leven in dienst hebben gesteld van het hoogheilige paard. Eerlijk gezegd vind ik die kringetjes van paardenvrienden irritant. Ik vind paarden net zo leuk als koeien en varkens, maar dan nutteloos. Ik zou het dan ook nooit in mijn hoofd halen om een boek van Gertrud Jetten te gaan lezen. Gertrud Jetten heeft tientallen kinder- en jeugdboeken geschreven en niet één daarvan is paardloos, dus waarom zou ik? Tot ik Het laatste geheim onder ogen kreeg. Een herdruk van Hoe ik mijn opa vond en alles anders werd uit 2015. Het verhaal van een oma en een kleindochter die samen naar IJsland gaan om de opa te vinden. Als ik de website van Gertrud Jetten mag geloven is Het laatste geheim niet autobiografisch en daarom vind ik het dubbel knap dat het zo'n geloofwaardig boek is geworden, dat ik met plezier heb gelezen en waarvan ik veel heb opgestoken over IJsland (mij zul je er nooit zien) en IJslandse paarden, die toch wel heel bijzonder zijn. Al kan ik nog steeds geen IJslander van een Shetlander of een Arabier onderscheiden.

Ik denk dat ik het Penny Rassenboek moet reserveren.

Gertrud Jetten heeft een prettig leesbare, informatieve website: Gertrud Jetten - Kinderboeken - Gertrud Jetten

Hotel De Spartaan / Lizette de Koning

Meer dan 40 kinderboeken maakte Lizette de Koning. Ik heb er gedurende het 16-jarig bestaan van dit blog, nooit een gelezen. Het werk van Lizette de Koning is nooit opgemerkt door griffeljury's. Ik verwacht dat Hotel De Spartaan er ook niet voor in aanmerking komt. 

Ik vond het wel een sympathiek boek. Het bevat een boodschap aan ouders die te hoge verwachtingen van hun kind hebben als het om prestaties op school gaat. Roef heeft zulke ouders. Om Roef, die kampt met dyslexie, te trainen voor de eindtoets op de basisschool, wordt hij in de vakantie naar Hotel De Spartaan gestuurd. Een afgrijselijk instituut dat de kinderen mishandelt en de ouders oplicht. Roef weet de directeur te ontmaskeren na een spannende en slimme ontsnapping. Met op het omslag een echte Mark Janssen.
 

Een rugzak vol / Pieter Koolwijk

 

In deze uitzending van het Jeugdjournaal een heel leuk interview met Pieter Koolwijk: Pieter Koolwijk over zelfverzonnen scheldwoorden en hardstyle.

Zoals in alle Koolwijk-titels die ik tot nu toe las, is de hoofdpersoon geen held. Obi ook niet. Hij staat voor de onmogelijke opgave naar zijn moeder te reizen aan de andere kant van het land. Helemaal ALLEEN met de trein. Hij krijgt van zijn vader een rugzak mee, net te weinig geld op een pinpas en een afgedankte telefoon. De rugzak blijkt vol te zitten met angstaanjagende wezens die Obi tegengestelde adviezen geven.

Gelukkig komt hij een moeder en dochter tegen die hem helpen een paar serieuze hindernissen te nemen en die hem uiteindelijk op  de plek van bestemming afzetten. Daar wachten zijn moeder en zijn vader hem op. Obi heeft het geflikt. Prettige bijkomstigheid is dat pa en ma even vergeten elkaar verwijten te maken. De wezens in de rugzak worden er stil van.

Een rugzak vol - Langlevelezen

Kiezel / Bouwien Jansen

Kiezel zit boordevol. Boordevol gebeurtenissen, raadsels, verhaallijntjes, geheimen  en magie. Het is niet eenvoudig al lezende de rode draad te vinden en vast te houden. Ondanks dat is het boek wel vermakelijk. Hoofdpersoon Kat is een fel type, slim en sympathiek. De jongen waarmee ze op zoek gaat naar de oplossingen van de raadsels heeft een halfzusje. Letterlijk, ze heeft geen benen. Broer is megahandig, maar hij en zijn familieleden kunnen niet lezen. En zo worden er nog wat maatschappelijke dingetjes aangestipt. 

Het wonder van de kiezels is origineel. En dan volgen de ontwikkelingen zich razend snel op. Aan het einde denk je: "Hè? Wat gebeurde er nou allemaal?"

Kiezel staat in de Boekenbingo. Ik denk dat het alleen fanatiek lezende bovenbouwleerlingen lukt om alle 156 bladzijden in één week uit te lezen. 

Ik heb zomaar het idee dat er tussen Boekenbingo, Kidsweek en Bouwien Jansen heel veel draadjes lopen.

De wonderverteller : Over de reizen van Marco Polo / Lida Dijkstra

Op het bibliotheekexemplaar dat ik las, prijkten 2 stickers: Bekroond met een zilveren griffel en Bekroond met een zilveren penseel. Inmiddels is de griffel voor De wonderverteller verguld. Ik sta zelden te trappelen om een gouden griffel te lezen. De wonderverteller leek me eerlijk gezegd ook nogal saai. Maar ik had het mis. De verhalen van Marco Polo waren boeiend. Verbazend hoe men in karavanen honderden kilometers door allerlei landschappen trok om uiterst kostbare materialen van het ene continent naar het andere te verplaatsen.

En minstens zo spannend hoe een onaanzienlijke gevangenisbewaakster wist te bewerkstelligen dat een, eveneens gevangen, schrijver de verhalen van Marco Polo kon noteren.

Lida Dijkstra, Auteur van kinderboeken

Djenné Fila Illustratie

 

Termeh / Buddy Tegenbosch

 

96 Bladzijden heeft Buddy Tegenbosch maar nodig om duidelijk te maken hoe het met de mensenrechten is gesteld in Iran. Welke risico's je moet nemen om aan het regime te ontsnappen en vooral hoeveel moed en doorzettingsvermogen en mazzel er nodig zijn om een vluchtpoging te doen slagen.

Zeker nu een must-read voor jongeren. Verscheen bij Best of YA. Misschien een goed idee om de Enkele reis-titels ook als luisterboek uit te brengen voor wie zelfs 96 bladzijden met letters een onneembare hindernis vormen.

Tegenbosch won voor een eerdere boeken de prijs van de Jonge Jury.