Zwijgmannen / Jaap Robben

 

Van de auteur las ik eerder een kinderboek: Zuurtjes. En ik las Birk. Met Zomervacht heb ik vaak in mijn handen gestaan. Ik zag Jaap Robben over de Zwijgmannen in een talkshow. Geen opname van het talkshowgedeelte terug kunnen vinden, wel een radio-uitzending op NPO 1. Tot mijn verrassing stond dit werk in de online bibliotheeklijst van luisterboeken. Zwijgmannen is het eerste boek dat ik op mijn nieuwe, voor Moederdag gekregen koptelefoon, beluisterde. Topcadeau! Breien en lezen tegelijk, beter wordt het niet. Prachtige hoofdstukken gehoord over Poolse mannen die in West Europa werken. Robben reist met hen naar huis voor Kerstmis en logeert als vegetariër bij de voorman die van oorsprong slager is. Een heldendaad, vind ik.

De NBD deelt Zwijgmannen in bij de fictie over sociaal onrecht en bij de non fictie over arbeidsmigratie. Dat is het voordeel van een digitaal (luister-)boek: je kunt het wel op 10 plekken tegelijk indelen. Als je het mij vraagt: literaire non fictie, deskundig voorgelezen door Lykele Muus.

Alles wat verdrietig is, is onwaar / Daniel Nayeri

Er is heel wat gebeurd in het leven van hoofdpersoon Khosrou. Door verhalen te schrijven en te vertellen probeert hij herinneringen vast te houden en te plaatsen. Niet gemakkelijk na alles wat Khosrou heeft meegemaakt: met zijn moeder en zus gevlucht uit Iran, naar een Italiaans vluchtelingenkamp. De moeder weet met haar kinderen Oklahoma in de Verenigde Staten te bereiken. Was moeder in Iran een gerespecteerd arts, in de VS wordt het gezin als lastig ongedierte gezien.

Maar er is geen weg terug en getuige dit filmpje groeit Khosrou in Oklahoma toch nog uit tot een blije schrijver.

Niet altijd makkelijk te volgen, maar de moeite van het lezen zeker waard!

De gevangenisjaren / Erdal Balci

De stad waarin Balci wordt geboren ligt op ruim 4000 km van mijn woonplaats. De stad waarheen Balci vertrekt als hij 11 jaar is, is 6 kilometer van onze woning verwijderd. Toch voelt Ardahan in sommige opzichten dichter bij dan Utrecht. Net zo min als Balci had verwacht dat zijn individuele vrijheid zou worden ingedamd in het vrije Europa, heb ik beseft dat kinderen in een vaderloos gezin in Turkije veel meer vrijheid ervaren dan in een conservatieve Turkse gemeenschap in Utrecht. De gevangenisjaren is een complex verslag van een complex proces, waarover meer in https://www.duic.nl/cultuur/erdal-balci-schrijft-de-gevangenisjaren-autobiografie-over-turkse-migrantenzoon-in-utrecht/.

Het heel prachtige omslag is van total italic.

De dag dat ik mijn naam veranderde / Bibi Dumon Tak

 

In deze Dumon Tak komen wel dieren voor (honden, paarden en heel veel insecten). De hoofdrollen worden echter gespeeld door schrijfster Anna, haar zus Lize en hun moeder. De ziekte en dood van zus Lize zijn de aanleiding voor het schrijven van dit boek, want Anna is wildwoest. Op de klootzak die haar zwager was en die nog niet het minste respect op kan brengen voor zijn ex en de vrouwelijke helft van haar familie. Als pa en broer zich daar niet tegen verzetten, overweegt ze haar achternaam te laten veranderen.

Bibi Dumon Tak maakte het aan de lijve mee. Dit boek was nodig voor de schrijfster om zich te verdedigen en om zich te wapenen tegen foute mannen. Heel af en toe dacht ik "Ik zit een therapeutisch schrijven te lezen." Maar zonder gene, want het is  een therapeutisch schrijven van een auteur die deskundig en met humor oneerlijkheid weet bloot te leggen.

Niets weerstaat de nacht / Delphine de Vigan

Je leest 'Niets weerstaat de nacht' als een roman, je zou het toch ook heel goed als non fictie kunnen bestempelen. De Vigan heeft veel bronnen geraadpleegd en onderzoek gedaan om deze biografie te kunnen schrijven. Het onderwerp van ' Niets weerstaat de nacht'  is het leven van de moeder van de Vigan en dat moet het schrijven van dit boek tot een hel hebben gemaakt. Want dat was het leven van die moeder bij tijd en wijle ook. Zeer aangrijpend verhaal in Franse sferen. Zorgvuldig geconstrueerd en in mooie taal.
 http://8weekly.nl/special/boeken-specials/delphine-de-vigan-niets-weerstaat-de-nacht-iedereen-heeft-zijn-eigen-waarheid/

Ik ben vaak heel kort dom / Esther Gerritsen

Bij scholieren hoef je niet aan te komen met bundels, tenzij ze de uitdrukkelijke opdracht hebben meegekregen om een verhalenbundel te lezen. Ik ben vaak heel kort dom is weliswaar een verzameling columns, maar zou goed voor roman door kunnen gaan. Want tussen de eerste en de laatste column ontwikkelt de schrijfster zich van een gehuwde moeder tot een single co-ouder. Voor scholieren dus geen lastig samen te vatten boek, maar een verhaal in ruim honderd lekker korte hoofdstukken.

Dorst / Esther Gerritsen

Een scholier schrijft in zijn boekverslag van Dorst dat het vooral voor meisjes een goed boek is. De scholier heet Kees (jongen?) en is erg positief over deze titel van Esther Gerritsen. Dorst heeft een zwaar onderwerp: stervende moeder. Het besluit van de dochter om bij haar moeder in te gaan wonen en haar te verzorgen, brengt de twee niet dichter bij elkaar. Voor jongeren op de middelbare school nog wel wat ver van het bed, denk ik. De dochter in Dorst zoekt haar heil in drank en seks en daarover lezen, is natuurlijk wel weer spannend. Dorst is niet dik en dankzij de vele dialogen ben je er snel doorheen. Dus jongens: geen slechte keuze voor je literatuurlijst.

Birk / Jaap Robben

Op het door mij geleende exemplaar vermeldt een Volkskrantjournalist dat Birk een roman is die je langzaam de keel snoert. Mijn keel werd op pagina 1 al gesnoerd, op pagina 254 was de beklemming nog even hevig. Op Tzum wordt Birk vergeleken met Boven is het stil en Sneeuweieren als Hollandse roman. Birk is minder Hollands en strakker dan Sneeuweieren, als je het mij vraagt.

Sasja's wraak / Anila Bronsky

De omstandigheden waaronder Sasja volwassen moet worden, zijn niet vrolijk. Moeder vermoord door stiefvader in het bijzijn van haar drie kinderen. Stiefvader in de gevangenis, de biologische vader uit beeld. Sasja 'belooft' in het eerste hoofdstuk van het boek haar stiefvader te gaan vermoorden en een boek over haar moeder te gaan schrijven. Ze doet in 285 pagina's geen van beide. Wel vertelt ze vlotjes wat ze beleeft en dat is eigenlijk al heftig genoeg. Debuut van Bronsky uit 2008 dat pas dit jaar in vertaling op de Nederlandse markt kwam.

Glijvlucht / Anne-Gine Goemans

Bij kennisname van de naam van de schrijfster dacht ik met een Vlaamse van doen te hebben. Anne-Gine Goemans is echter zo Hollands als maar kan. Ook Glijvlucht is zo Hollands als maar kan. De inhoud van Glijvlucht laat zich niet in een paar zinnen weergeven. Ja kan wel zeggen dat Glijvlucht rijk gevuld is en prettig wegleest. Winnaar van de Dioraphte jongerenliteratuur prijs 2012. Van alle exemplaren in Utrechtse bibliotheken is ruim 40% uitgeleend. Goede score voor een literaire roman. Hoewel bekroond als boek voor jongeren in vrijwel alle bibliotheken geplaatst op de afdeling voor volwassenen.