Het thema van Kinderboekenweek 2023 is 'Bij mij thuis'. Ik vraag me bij het horen van Het Thema altijd af: "Wat hebben we in huis en hoe gaan we dat presenteren?" Ik meende even dat we geen display zouden kunnen vullen met 'Bij mij thuis', maar terugkijkend in mijn blogposts van dit jaar, zag ik dat bijna elk jeugdboek dat ik las, te maken heeft met thuissituaties. En Vuurtorenbeer is er zeker ook zo één. Vuurtorenbeer is namelijk zeer tevreden met zijn bestaan op het piepkleine vuurtoreneiland. Totdat hij in de krant leest over de wilde avonturen die Avonturenbeer beleeft. Wat leidt Vuurtorenbeer eigenlijk een saai en onbetekenend leven. Nee, dan Avonturenbeer, die over de hele wereld reist en daarover in de krant schrijft. Vuurtorenbeer redt Avonturenbeer uit een storm en biedt hem gastvrij verblijf op het vuurtoreneiland. Al gauw blijkt Avonturenbeer een vervelende kwast die Vuurtorenbeer het leven zuur maakt. Gelukkig is Vuurtorenbeer zo verstandig hem de deur te wijzen.
Het bevalt me zeer dat de bescheiden, sympathieke, hardwerkende Vuurtorenbeer zich niet in laat pakken door Avonturenbeer en hem het huis uit zet. De beren die Piet Grobler tekent, zijn hartveroverend. De emoties van de beide beren en de sfeer in de vuurtoren zijn door Stein en Grobler heel herkenbaar weergegeven. Griffelkandidaat voor 2024? Aan van de Vendel en Friso zal het niet liggen.
Op de website van Lemniscaat lees ik dat Piet Grobler geadopteerd is door Kinderboekwinkel Kakelbont in Utrecht. Deze is al minstens een jaar ter ziele. Wat nu?
