Tijdens het lezen van Alleen maar mijn moeder viel ik van de ene verbazing in de andere. Een hartverscheurend verhaal, tegelijkertijd zeer vermakelijk. Na dit boek zijn er, geloof ik, geen andere meer verschenen van Trees Roose. Wel vond ik verspreid over diverse pagina's op Internet columns, waarin ze zich de meester toont van de laatste zin.
De wereld zou er een stuk op vooruitgaan als iedereen die in eigen beheer zijn/haar levensverhaal uit wil geven, verplicht wordt bij Roose op les te gaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Gebr. / Ted van Lieshout
Gebr. staat geloof ik al 4 jaar op mijn te-lezen-lijstje. Een vriendin raadde het mij recentelijk aan en toen heb ik het maar meteen gereser...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
-
When Hitler stole Pink Rabbit kwam in 1971 uit. In 2019 werd het verfilmd. Pas in 2022 was de film in Nederland te zien en nu, in 2026 kwa...

3 opmerkingen:
Trees Roose is een van mijn favoriete schrijfsters. Ze combineert scherpe observaties en analytisch inzicht met een gezonde dosis humor. Door een gelukkig toeval kwam ik onlangs in het bezit van 'Gebit zonder end', waarin Trees de geschiedenis van haar tanden beschrijft. Het is een zeer verzorgd uitgegeven, gebonden boekje van 66 pagina's in een genummerde oplage van 50 exemplaren. Ik zag nergens een uitgever vermeld, dus vermoedelijk betreft het een uitgave in eigen beheer.
Ben benieuwd, ik ga op zoek naar Gebit zonder eind.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Trees_Roose
Een reactie posten