Mies van Hout is een gelauwerd illustratrice. Haar werk wordt ook in het buitenland zeer gewaardeerd. Het lijkt alsof ze de prenten zo uit haar mouw schudt. Maar het tegendeel is het geval. Speeltuin is het resultaat van een moeizame zoektocht naar de juiste vorm en naar evenwicht.
Ze kwam uiteindelijk tot deze conclusie: "Het gaat niet om de zoektocht. De weg ernaartoe is belangrijker dan waar je aankomt. Ze komen aan in de speeltuin maar eigenlijk is de weg ernaartoe zelf de speeltuin." (Uit: https://issuu.com/lemniscaatuitgeverij/docs/folder_mies_van_hout)
Speeltuin is een speelboek. Je komt met elke bladzijde dichterbij de speeltuin, maar vergeet vooral niet om onderweg al te schommelen, te wippen, te slingeren, te kruipen, te klimmen, te zweven en te springen.
Elk kunstwerk van van Hout heeft wel wat weg van een doolhof waarin je de juiste weg moet vinden. Volgens een pedagogisch onderlegde lener trainen kinderen door het maken van doolhoven: 1. de respons-inhibitie, 2. flexibiliteit, 3. de volgehouden aandacht en 4. doelgericht gedrag. En ook de pengreep (5), maar liever niet in een bibliotheekboek.
Ik heb nog 10 dagen om te genieten van de maart-illustratie op de Lemniscaatkalender.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten