Wolf / Sasa Stanisic

Het omslag van Wolf vind ik superspannend. Op de eerste bladzijden staat de hpzn (hoofdpersoon zonder naam) samen met zijn moeder te koken. Moeder kondigt aan dat hpzn op zomerkamp moet in een hut in  het bos, zonder telefoon. Het alternatief is het zomeractiviteitenprogramma op zijn school volgen. Dat deed hij vorig jaar. Hierover zegt hij: "Ik wist te ontkomen en verstopte me vier uur lang op de wc, waar ik vier uur lang tegeltjes zat te tellen, en dat was een stuk spannender." Hpzn heeft mijn hart gestolen.

Het kamp is is ook geen feest. 's Nachts wordt hij in zijn dromen bezocht door een wolf. Zijn kamergenoot kun je wel een nerd noemen. Hij wordt gepest door een stel andere deelnemers aan het kamp. Hpzn lijkt er meer mee te zitten dan de geplaagde kamergenoot. Na de nodige ontberingen komt er dan toch een einde aan het kamp. Hpzn waarschuwt zijn moeder op een kaartje dat hij naar huis komt en 14 muggenbulten meebrengt. 

Ik heb me zeer vermaakt met Wolf, ik vond dat kamp heel spannend. Je vraagt je steeds af wanneer het mis gaat. Ik vond het een opluchting dat na een week iedereen zonder kleerscheuren naar huis kon.

Stanisic heeft met zijn boeken voor volwassenen al veel waardering geoogst in Duitsland. Met zijn jeugdboekendebuut ging de literaire wereld helemaal los. Regina Kehn maakte het waanzinnig mooie omslag en de expressieve illustraties. Haar website is ook een plaatje. 

 

Op Youtube is een vreselijke trailer te zien van een toneelstuk.

Onder de paramariboom / Johan Fretz

De proloog van Onder de paramariboom zet de toon van dit boek. Lees achter deze link. 

Over het omslag van de CPNB-uitdeler ontstond narigheid, maar dat mag de aandacht niet afleiden van dit te leuke verhaal over een 29-jarige zoon en zijn humoristische ouders. Op allerlei manieren gratis te consumeren. Ook zonder de 50 jarige onafhankelijkheid van Suriname het herdrukken waard. Prettig toegankelijk boek voor een breed publiek.

En ben je nu toch nieuwsgierig naar de commotie over het omslag, moet je dit maar lezen. Het is beter om de interviews op Youtube te bekijken. Je krijgt op die manier al aardig wat mee over Onder de paramariboom. Maar lezen is het allerleukst.

Jackie / Liesbeth Talboom

Ooit leerde ik op de bibliotheekschool dat kinderen nooit kiezen voor illustraties die ze zelf gemaakt zouden kunnen hebben. Dat is me altijd bijgebleven, omdat ik in dat opzicht ook nooit volwassen ben geworden. Ik zou een rijtje bomen en een beekje wel anders tekenen, maar die techniek met viltstiften of kleurpotloden die voor Jackie is gebruikt, vind ik helemaal niet aantrekkelijk. Het uiterlijk van dit boek heeft eigenlijk niets wat ik wel aantrekkelijk vind, misschien dat ik het daarom toch meenam. En omdat er een ´Nieuw´-sticker op zat.

De recensent van Kinderboekenrijk is het zeer oneens met mij. En die van Boekenkrant.com trouwens ook

De namen Talboom en Teke zeiden me niets. Maar wat heeft me dan doen besluiten het toch aan te schaffen? De door ai-gefixte recensie, denk ik. Jackie, pas verhuisd, wordt niet opgenomen in de klas. Haar enorme krullenbos veroorzaakt drama en geluidsoverlast na een wasbeurt en maakt Jackie anders dan haar klasgenoten. Met hulp van haar oma in Nieuw Zeeland weet ze van de nood een deugd te maken en wordt ze uiteindelijk gewaardeerd om wat ze kan. Eind goed, al (te) goed.

De kat / Floortje Zwigtman, Andrea Kruis

 

Al zolang ik leef, en ik leef al lang, weet ik mij omgeven door 1 of meerdere katten. Je zou dus denken dat De kat van Zwigtman en Kruis mij weinig nieuws meer te vertellen had. Maar niets is minder waar. De kat bevat heel veel boeiende informatie over katten in vervlogen tijden en in verre landen. Maar ook wordt uitgelegd waarom een kat zo lenig is, wat een kat kan ´zien´ met zijn snorharen en waarom een kat in een hoge boom niet zelf naar beneden komt. Leuke spreekbeurtinformatie. Ik kijk nu met andere ogen naar mijn eigen katten.

Op de tekeningen van Kruis worden de katten zeer natuurgetrouw weergegeven. Je kan er geen foto's voor hebben. Is de schaamteloze rode kat op de voorkant  nou een poes of een ´jeweetwelkater´?

De droom van Amalia : van hofdame tot Prinses van Oranje / Arend van Dam

 

Arend van Dam  kun je nooit op onvertogen woorden betrappen. Dat maakt veel van zijn projecten heel bruikbaar voor leerkrachten in de bovenbouw van het primair onderwijs. De sfeer die illustrator Alex de Wolf in veel van zijn boeken weergeeft sluit perfect aan bij de verteltoon van van Dam. 

Voor De droom van Amalia is echter een andere illustrator gekozen.

De Amalia van de illustraties (Marijke Klompmaker) is vrolijk en flierefluiterig, maar de Amalia in de teksten van Arend van Dam is dat bepaald niet.

Amalia van Solms was een doortastende dame die zeer weinig aan het toeval overliet, als ik de verhalen mag geloven. En dat mag, wanneer ze uit de pen van Arend van Dam zijn voortgekomen.

Opvallend in de illustraties zijn de ontzettend grote en ontzettend zwarte ogen. Is dat de invloed van manga? 

Ben benieuwd naar een ander boek van het duo van Dam - Klompmaker, getiteld Iemand in het bijzonder. 

19|91 / Tom Rijpert

 

Spannende en ingenieuze detective tot en met bladzijde 283. En dan wordt op bladzijde 284 het Omne finitum (alles is eindig) aangekondigd: hoofdpersoon Basha verdwijnt 60 bladzijden lang in een wereld die per dag maar 1 minuut ouder wordt. En daarin blijkt ook de vermiste jongen te zijn opgesloten. 

De schrijver geeft zelf al aan dat oudere lezers veel moeite hebben met die laatste hoofdstukken. Gelukkig, ik ben dus niet de enige. Ik voelde me inderdaad bedrogen met die afloop. Het lijkt een te makkelijke oplossing voor een verdwijning die 11 jaar geduurd heeft.

Een griffelwinnaar zal 19|91 niet worden, denk ik, maar Rijpert schreef wel een spitsvondig en superspannend boek dat mede vanwege het kinderboekenweekthema Vol avontuur de bibliotheken uitvliegt.

Voor lezers die er niet tegenop zien om bijna 350 bladzijden tekst weg te werken. Deelnemers aan de Nationale Voorleeswedstrijd?

De kleindochter / Bernhard Schlink

 

Veel geleerd van dit boek, namelijk: dat een Duits kleinkind een Enkel is en een enkel een Knöchel. En verder veel over griezelige extreem rechtse gemeenschappen. Over de grote verschillen tussen Oost- en West- Duitsland en over ontwikkelingen na de Wende. 

Deelnemers van leeskringen kunnen zich stukbijten op recensies, uittreksels en analyses. Rond De kleindochter werd in 2023 een leeskringpakket samengesteld.

Ook (of juist) buiten de leeskring een prachtige, prettig leesbare roman die het boeiende verhaal vertelt van een sympathieke man en zijn bijzondere net-niet-kleinkind. Inmiddels 2 jaar oud, maar nog steeds vaak gereserveerd en pijnlijk actueel.