Het alfabet van Candice Phee / Barry Jonsberg

Het alfabet van Candice Phee ziet eruit als een schoolschriftje. Misschien is dat de reden waarom dit boek momenteel in 23 van de 28 bibliotheken in de kast staat. Het is door de bibliotheekdienst ingedeeld bij de B-boeken voor kinderen tot 12 jaar. Ik vermoed dat de boeken pas gelezen/gerecenseerd worden na de indeling in leeftijdscategorieën. Hoofdpersoon Candice Phee mag dan pas 12 jaar zijn, de onderwerpen en het taalgebruik maken Het alfabet van Candice Phee volgens mij pas behapbaar voor lezers vanaf een jaar of dertien. Lezers die niet bang zijn voor letters en die een realistisch verhaal willen. Voor die lezers valt er veel te (glim)lachen om het werk van Jonsberg. Ondanks de heftige geschiedenis en sneue omstandigheden waarmee Candice te dealen heeft.

Barry Jonsberg KOALA Awards Day 2014 message

Drie is te veel / Martine Kamphuis

Iets in de aanschafinformatie heeft mij doen besluiten Drie is te veel op mijn te-lezen-lijstje te zetten. Het omslag kan het niet geweest zijn. Op het omslag staat namelijk helemaal niets wat kinderen zou kunnen doen besluiten dit boek te pakken. 
De bibliotheekrecensie heeft het over een spannend boek. En inderdaad: een echte vakantie jeugd-whodunnit. Leuk om in de weken voor het einde van het schooljaar voor te lezen in groep 6/7. Of door kinderen zelf te lezen onderweg naar de vakantiebestemming.
Hoewel zich afspelend in Nederland en door Martine Kamphuis oorspronkelijk geschreven in het Nederlands, doet Drie is te veel denken aan de boeken van Enid Blyton: altijd vakantie, clubje van jongens en meisjes dat een misdrijf op te lossen heeft. Gelukkig geen moord. Maar vergeleken met de karakters in de boeken van Blyton, zijn de hoofdpersonen in Drie is te veel een stuk minder stereotype en rolbevestigend.

De dag van Eden / Liz Flanagan

De stijl van Flanagan (niet DE Flanagan) is hier en daar behoorlijk irritant. Alle ellende van de twee hoofdpersonen, een onwaarschijnlijke hoeveelheid ellende, komt in 1 dag bovendrijven. De bibliotheekrecensie spreekt van een "prachtige young adult-roman", dus las ik De dag van Eden hoopvol uit. Ook wel een beetje omdat ik wilde weten of die meid nog gevonden zou worden. Ik verklap niks.
Ik ben dan misschien niet enthousiast over dit boek, awesomebooklover is het wel. https://awesomebookloverblog.wordpress.com/2019/01/21/recensie-de-dag-van-eden/.
En de dame in het filmpje ook. Het omslag van de Duitse vertaling ziet er trouwens veel beter uit.

Otis / Martijn Niemeijer

Kinderboekoloog Jaap Friso is niet positief over Otis: te veel, te zeer uiteenlopende, te onwaarschijnlijke gebeurtenissen in het leven van een 17-jarige flatbewoner. En Jaap Friso heeft gelijk, maar ik vind het zuur om toe te geven. Want Otis is zo leuk en zo slim en zo ontroerend en makkelijk lezend en verrassend en hij heeft het hart zo op de goede plek. Het is Niemeijer allemaal vergeven, wat mij betreft. Op Niemeijers website geven veel mensen met maatschappelijk aanzien commentaar op zijn boek. Zeer lovend commentaar. De uitzondering wordt gevormd door een oud-monteur van Otis Liften: ‘Ik vond het eerlijk gezegd een rotboek. Zoals die gasten de hele tijd met de lift lopen te sodemieteren!' 

Een lied dat alleen ik kan horen / Barry Jonsberg

Rob is ongelooflijk bijdehand, maar zijn klasgenoten en hijzelf hebben het niet door. Niemand heeft het door (afgezien van zijn ouders, een leerkracht/beschermengel, zijn opa en een héél goede vriend). Aan het einde van het verhaal heeft Rob geleerd dat hij talenten heeft: hij kan goed keepen, opkomen voor dierenrechten en toneelspelen. Tot zover is Een lied dat alleen ik kan horen een heel vermakelijke en ontroerende coming of age roman. Maar dan volgt op de laatste pagina's een ontknoping die deze ervaren lezer van het genre echt niet had zien aankomen.... Ik vraag me af of ik dit aan het begin van het verhaal had willen weten?
Ondertussen benieuwd geworden naar ander werk van Jonsberg.

Hoe ik talent voor het leven kreeg / Rodaan Al Galidi

Al Galidi is een verteller en een schrijver in al zijn vezels. Hij observeert, analyseert en weet heel scherp te verwoorden wat hij meemaakt als asielzoeker in Nederland. Onwaarschijnlijk treurigmakende, schrijnende en belachelijke verhalen: een feest om te lezen.