Holland / Rodaan al Galidi

In Hoe ik talent voor het leven kreeg legde Al Galidi zijn vinger al feilloos op de onnavolgbare gedachtekronkels van Nederlandse ambtenarij. In Holland krijgen we weer genadeloos een spiegel voorgehouden. De lezer trekt met hoofdpersoon Semmier Karim langs allerlei woonvormen nadat hij vanwege het generaal pardon uit het asielzoekerscentrum is ontslagen. Hij toont ons met veel humor de toestanden in een studentenhuis, een keurig appartementencomplex, een troosteloze flat die drie keer meer bewoners heeft dan geoorloofd en nog een aantal logeeradressen. En dan de manieren waarop hij inkomsten verwerft. Na lezing van Holland besef je eens te meer hoe belachelijk gecompliceerd onze samenleving is. En dan heeft de schrijver nog niet eens moeite met de taal. Het lezen van Holland was een aangename bezigheid. Bijna elke bladzijde was goed voor een grijns, dat danken we aan de schrijfwijze en aan de zienswijze van de auteur: poëtisch en tegelijkertijd broodnuchter.