De sprookjesverteller : de dertig mooiste verhalen / The Tjong King

Tegenwoordig kan een kind van 7 jaar fietsen, zwemmen, veters strikken en tot 10 tellen. Dat hebben zijn (groot-)ouders en leerkrachten hem geleerd, want dat hoort allemaal gewoon bij de opvoeding.
Toen ik 7 jaar werd in 1966 kon ik ternauwernood fietsen, helemaal niet zwemmen en veters strikken kan ik anno 2017 nog steeds niet vlotjes. Maar ik wist wel wie Roodkapje was, wie Doornroosje wakker kuste en waar het jongste geitje zich verstopte. Dat dankte ik aan mijn grote zus die voor moest lezen tot ze de blaren op haar tong had en aan Lea Smulders, schrijfster van de hiernaast afgebeelde bundel.
Na de verschijning van dit boek zijn er volgens mij lange tijd geen bundels met klassieke sprookjes verschenen die toegankelijk waren voor kinderen die juist zo ontvankelijk zijn voor sprookjes: onderbouwleerlingen. De

bundels van de jaren 70 en 80 met bloedmooie illustraties bevatten teksten waarbij luisteraars en voorlezers meteen voor 100 jaar in slaap vallen.
In 1996 verscheen Grootmoeder, wat heb je grote oren van Jacques Vriens en in 2003 Sprookjes voor kleuters van Vivian den Hollander. Allebei wel geschikt om voor te lezen aan onderbouwkinders. In 2007 komt The Tjong King met De sprookjesverteller: prettig voor te lezen en..... rijkelijk en prachtig geïllustreerd. Duimelijntje, Raponsel, Assespoester, allemaal komen ze voorbij. Zonder irritant opgeheven vingertje maken ze kinderen fijntjes duidelijk wat goed is en wat slecht. Kom op, (groot-)ouders, oppassers, grote zussen, leerkrachten en kampbegeleiders: voorlezen! Bezorg je luisteraars onuitwisbare voorleesherinneringen. Sprookjes horen gewoon bij de opvoeding.