Een lekker dikke Walliams over een stoer onderwerp: Spitfire-piloten in WO II. Volwassenen zijn in Walliams boeken steevast onsympathieke losers, maar Opa en zijn lotgenoten in het bejaardenhuis zijn wel te pruimen. De schrijver en Tony Ross zijn weer helemaal uit hun dak gegaan. Hoofdpersonen raken verwikkeld in bizarre situaties, worden voortdurend achterna gezeten en ontmaskeren een bende criminelen.
Jongetjes zullen hier vast van smullen. Persoonlijk vind ik humor en WOII een beetje lastig te rijmen met elkaar. De woordenlijst achterin het boek maakt veel duidelijk, maar of dat de werkelijkheid genoeg eer aandoet?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Koning van niks / Nathanael Lessore
Ergens in juni las ik dit zeer vermakelijke C-boek. Ik had er een straattaal-woordenlijst bij nodig. Maar dat heb ik graag over voor een rea...
-
Geen tijd voor 23 dingen, wel tijd gehad voor: 3 herinschrijvers, 1 duplicaat, 2 nieuwe leden, 4 internetters en 1 printer, klacht over psII...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten