De dag van Eden / Liz Flanagan

De stijl van Flanagan (niet DE Flanagan) is hier en daar behoorlijk irritant. Alle ellende van de twee hoofdpersonen, een onwaarschijnlijke hoeveelheid ellende, komt in 1 dag bovendrijven. De bibliotheekrecensie spreekt van een "prachtige young adult-roman", dus las ik De dag van Eden hoopvol uit. Ook wel een beetje omdat ik wilde weten of die meid nog gevonden zou worden. Ik verklap niks.
Ik ben dan misschien niet enthousiast over dit boek, awesomebooklover is het wel. https://awesomebookloverblog.wordpress.com/2019/01/21/recensie-de-dag-van-eden/.
En de dame in het filmpje ook. Het omslag van de Duitse vertaling ziet er trouwens veel beter uit.

Otis / Martijn Niemeijer

Kinderboekoloog Jaap Friso is niet positief over Otis: te veel, te zeer uiteenlopende, te onwaarschijnlijke gebeurtenissen in het leven van een 17-jarige flatbewoner. En Jaap Friso heeft gelijk, maar ik vind het zuur om toe te geven. Want Otis is zo leuk en zo slim en zo ontroerend en makkelijk lezend en verrassend en hij heeft het hart zo op de goede plek. Het is Niemeijer allemaal vergeven, wat mij betreft. Op Niemeijers website geven veel mensen met maatschappelijk aanzien commentaar op zijn boek. Zeer lovend commentaar. De uitzondering wordt gevormd door een oud-monteur van Otis Liften: ‘Ik vond het eerlijk gezegd een rotboek. Zoals die gasten de hele tijd met de lift lopen te sodemieteren!' 

Een lied dat alleen ik kan horen / Barry Jonsberg

Rob is ongelooflijk bijdehand, maar zijn klasgenoten en hijzelf hebben het niet door. Niemand heeft het door (afgezien van zijn ouders, een leerkracht/beschermengel, zijn opa en een héél goede vriend). Aan het einde van het verhaal heeft Rob geleerd dat hij talenten heeft: hij kan goed keepen, opkomen voor dierenrechten en toneelspelen. Tot zover is Een lied dat alleen ik kan horen een heel vermakelijke en ontroerende coming of age roman. Maar dan volgt op de laatste pagina's een ontknoping die deze ervaren lezer van het genre echt niet had zien aankomen.... Ik vraag me af of ik dit aan het begin van het verhaal had willen weten?
Ondertussen benieuwd geworden naar ander werk van Jonsberg.

Hoe ik talent voor het leven kreeg / Rodaan Al Galidi

Al Galidi is een verteller en een schrijver in al zijn vezels. Hij observeert, analyseert en weet heel scherp te verwoorden wat hij meemaakt als asielzoeker in Nederland. Onwaarschijnlijk treurigmakende, schrijnende en belachelijke verhalen: een feest om te lezen.

Alleen met de goden / Alex Boogers

Recensie in de catalogus van de bibliotheek: "Ik zou willen dat ik tien sterren kon geven: wat een prachtig boek."
Helemaal mee eens. Coming of age zoals het hoort. Zonder dure woorden met een verrassende ontknoping. Elke seconde die je mee mag leven met de hoofdpersoon is welbesteed. Elke lettergreep op de ruim 500 bladzijdes waard om te lezen. Ook lezers met dyslexie hoeven zichzelf deze titel niet te ontzeggen: via Passend lezen als audioboek te leen.

24 uur met... Alex Boogers: 'Mijn moeder zei dat ik er niet toe doe' (2016)

Gemeengoed / Ann Patchett

Aan het begin van Gemeengoed, maak je kennis met 2 gezinnen, samen bestaande uit 4 ouders en 5 kinderen, de 6e op komst. Ze hebben eigenlijk niets met elkaar gemeen totdat een met drank overgoten doopfeestje het leven van beide gezinnen compleet op z'n kop zet. En de 6 kinderen ineens zomervakanties lang met elkaar zitten opgescheept. Er vindt een vreselijke gebeurtenis plaats. Hoe de 6 kinderen na de gebeurtenis elk hun eigen leven inrichten en met elkaar verbonden blijven, wordt ontrafeld in deze roman van Patchett.