Bij de eerste bladzijden van De tunnel moest ik denken aan De oorlog die mijn leven redde van Kimberly Brubaker Bradley. Omdat beide boeken zich (deels) afspelen in Londen tijdens het begin van WOII. Er vinden langdurig heftige bombardementen plaats en ouders moeten kiezen: hun kinderen naar het veilige platteland sturen of met het hele gezin 's nachts de schuilkelder in. In beide boeken is de hoofdpersoon een meisje van een jaar of 11 dat mank loopt. Maar waar in De oorlog die mijn leven redde de hoofdpersoon naar het platteland wordt gestuurd, brengt de hoofdpersoon van De tunnel de nachten gedurende 8 maanden door in de tunnel van de ondergrondse in de Britse hoofdstad. Je moet er toch niet aan denken! Ik had de foto's op de website van Woltz niet nodig om bewust te worden van het ongemak van een dergelijke slaapplek. Woltz schildert met woorden en laat je kennis maken met 4 jonge mensen in een bijzondere, historische setting. Zoals in elk boek over WOII blijkt uiteindelijk niets te zijn wat het lijkt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ferris / Kate DiCamillo
Ferris is met geen enkel ander jeugdboek te vergelijken, zoals ook de personages en de gebeurtenissen met niets of niemand te vergelijken ...
-
Henrieke Herber maakte in 2022 Nadia's nacht. Zonder het te weten heb ik in 2011 al kennis gemaakt met het werk van Herber, want ze vert...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten