De Melkweg heb ik als luisterboek tot mij genomen. Hoe zoetgevooisd Moeyaert ook is, en hoe prachtig Vlaams hij ook voorleest, zijn taal is te compact voor een luisterboek. Er gebeurt van alles in een fractie van een seconde en dat alles mis je, als je, in de auto luisterend, toch even een ander beeld op je netvlies toelaat dan geschetst in De Melkweg.
Dus ga ik het nog maar eens echt lezen als ik 65 ben. Om te genieten van het verhaal dat Moeyaert niet schrijft.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vacht / Cobi van Baars
Gedurende de eerste honderdvijftig bladzijden van Vacht heb ik mezelf geregeld afgevraagd: "Wat zit ik eigenlijk te lezen?", want ...
-
Mirza is de zoon van een vluchteling. Zijn vader vlucht opnieuw. Nu vanuit Mirza's veilige, vertrouwde, westerse wereld terug naar zij...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten