Liefde en andere vreemde woorden / Erin McCahan

Liefde en andere vreemde woorden geeft een aardig inkijkje in het leven van de jongste dochter in een Amerikaans gezin bestaande uit 3 dochters en een ouderpaar. Van een spannende plot of een ingenieuze constructie moet dit boek het niet hebben. Wel van humor en herkenning. Was het een film, zou je spreken van een 'feel-good-movie', hoewel de sfeer tussen de zussen op een zeker moment veel weg heeft van oorlog. Hun ouders lijken me weinig benijdenswaardig: wat een toestanden rond zo'n bruiloft! Door de realistische karakters en het ontbreken van clichés, onderscheidt dit boek van Erin McCahan zich van meer gangbare YA-chicklit.

De honden / Alan Stratton

Op de rug van De honden zit een griezeletiket geplakt. Voor mij reden genoeg om zo'n boek niet mee te nemen. Als de honden wolven waren geweest, zou ik het zeker niet hebben geleend. Maar ik vond de tekening op het front mooi en de wervende oneliner op de achterflap deed de rest. Dit boek is akelig spannend op een natuurlijke manier en leest makkelijk weg, ook voor mensen die zich meestal verre houden van thrillers of spookverhalen. Aanrader voor leden van de Jonge Jury.
Stratton schreef vòòr De honden veel toneelwerk. Dit boek zou zomaar verfilmd kunnen worden.

Overspoeld / Gideon Samson, Julius 't Hart

.

Overspoeld is het bewijs dat er uit ongekende rampen als de tsunami in de Indische Oceaan in 2004 ook iets heel moois voort kan komen. Bekroond met de Gouden Lijst.
Scoort 4,5 ster (van de 5 haalbare) op YoungAdultBooks. Lezen!

Mooi boek / Joke van Leeuwen

Kinderen die groep 2 verlaten zouden allemaal bij het afscheid van de kleuterklas Mooi boek mee moeten krijgen om er gedurende de rest van de basisschooltijd elke dag even in te kijken. Mooi boek is gemaakt van heel mooi en heel sterk papier, dus het houdt het bij dagelijks gebruik met gemak uit tot de brugklas. Er staan leuke gedichten in, grappige stripverhalen, maar vooral waanzinnige alfabetten, waar je uren naar kunt kijken omdat elke letter een kunstwerk is. En dan de woord-tekeningen. Een beelddenkend kind dat deze tekening heeft gezien, vergist zich toch nooit meer in de b en de d?

Schrijvers op reis : Privé-domein gaat op vakantie : verhalen

Deze 26 verhalen van verschillende schrijvers hebben met elkaar gemeen dat de auteurs ervan eerder voor De Arbeiderspers schreven en dat ze over reizen/vakantie gaan. De meeste auteurs kende ik wel van naam, maar sommigen waren mij compleet onbekend: Luuk Gruwez, Guido van Heulendonk?????
Van 3 van de 26 heb ik ooit eens iets gelezen: Marion Bloem (een heel oud kinderboek), Ronald Giphart (dagboeken in Privé-domein) en Tessa de Loo (de Tweeling natuurlijk). Deze bundel maakt me nieuwsgierig naar werk van Joost Zwagerman en de delen 2 en 3 van de Charleston-trilogie van Rindert Kromhout. Niet omdat er van Kromhout een verhaal is opgenomen, maar omdat de bijdrage van Pauline Slot zich afspeelt in dezelfde contreien. Dankzij de bundeling van budgets voor non fictie  van kleine bibliotheken in blikveld gekomen van hun leners door middel van de provinciale route- collectie.

15 Dagen zonder hoofd / David Cousins

Laurence Roach  leidt een veel te zwaar leven. Vader dood en moeder alcoholist. Moeder neemt de benen. Laurence en zijn broertje van zes blijven zonder geld alleen achter in een puinhoop. Hij wil tegen elke prijs voorkomen dat een jeugdzorginstelling zijn broertje bij hem weghaalt en probeert uit alle macht te verbergen dat ma vertrokken is. De situatie is hopeloos. Als Mina toen niet uit de lucht was komen vallen, zou ik het boek weggelegd hebben. Te mooi om waar te zijn: klasgenote Mina helpt het gezin uit de shit.

Weikeuen / Lydia Blom

Weikeuen is een jaartje of 23 te laat verschenen. Mijn vader zou gesmuld hebben van dit boek. Weikeuen verhaalt van dorpsleven in de Lopikerwaard tussen pakweg 1900 en 2005. Hoofdpersonen zijn nazaten van Dirk en Saar Verweij. Veel van deze nazaten hebben met elkaar gemeen dat ze slim zijn, eigenzinnig, toegerust met een overdosis handelstalent en ze zijn onwijs liberaal. Weikeuen zijn talrijk en zijn gezichtsbepalend geweest voor de dorpskern  Lopikerkapel. Als ik er weer eens doorheen fiets of loop, zal ik er op een andere manier naar kijken. Bij het verschijnen van dit boek organiseerde de schrijfster een Weikeuenfeest, waarvan foto's op de website. Voor liefhebbers van streekverhalen die niet terugschrikken voor een boek van 550 pagina's.