Fabio's vader is een held. Hij kan alles maken wat zijn ogen zien en is dus overal een graag geziene gast. Totdat hij bij een vrijwilligersklusje in de kerk naar beneden stort en in coma raakt. Fabio is dan een jaar of tien. Hij heeft een heel regiment ooms, broers van zijn vader, en bijna allemaal wonen ze in hetzelfde straatje in een Italiaans dorp in de buurt van oma. De ooms nemen een deel van de opvoeding van Fabio op zich op niet alledaagse wijze. Fabio leert jagen, vissen, grappa stoken en andere zaken die je op school niet leert.
In het diepe vertelt wat Fabio zoal meemaakt als toegewijde zoon van een vader die twee jaar lang ligt te zwijgen op een ziekenhuisbed. Zwaar onderwerp, maar heel vermakelijk sympathiek coming-of-age verhaal. Genovesi moet ik onthouden, denk ik.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat mijn zus zegt / Beatrijs Nolet
Het verhaal in Wat mijn zus zegt speelt zich voor het grootste deel af in de hersenpan van Janne. Het genre-etiket dat de NBD op het boek pl...
-
Henrieke Herber maakte in 2022 Nadia's nacht. Zonder het te weten heb ik in 2011 al kennis gemaakt met het werk van Herber, want ze vert...
-
Het front van Kinderen van de straat deed me denken aan één van de mooiste jeugdboeken die ik ooit las: Levende bezems . Mijn verwachtingen ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten