Oma boef / David Walliams

Oma boef als luisterboek. De verhalen van David Walliams lenen zich erg goed om voor te lezen aan een middenbouwgroep. Dat betekent niet dat ze dus ook hele goede luisterboeken zijn. De manco's:
1. Je moet de illustraties missen, van niemand minder dan Tony Ross, en daardoor veel van de sfeer.
2. Het wordt door het voorlezen pijnlijk duidelijk dat de vertaler de volgorde van de zinsdelen uit het Engels heeft gehandhaafd. De zinsopbouw neemt heel veel van de spanning en de humor weg. De vertaler presteert het bovendien om 'happy birthday' te vertalen in 'gelukkige verjaardag' en Engelse snoepjes (pepermuntjes vermoed ik) noemt hij 'muntjes'.
3. Het allergrootste manco van dit luisterboek is echter de voorlezer. Hij heeft een welluidende en veelzijdige stem, dat wel, maar hij beklemtoont steevast woorden die het niet nodig hebben en hij slikt consequent de laatste lettergreep van een zin in. Het lijkt alsof hij bij de opnames  de tekst voor het eerst las. De dialogen doet hij wel heel goed.
Oma boef bevat alle ingrediënten van een echte Walliams: spanning, hilariteit, absurde situaties, humor, ondeugd en nuchterheid. Het verdient een uitgave van betere kwaliteit.
(vertaling: Roger Vanbrabant, voorlezer: Tim Murck)