Het was z0 warm op het werk dat ik wilde dat Hein mijn zoon was. Ik hoopte dat dit boek verkoeling zou brengen. Dat bracht het niet, maar wel een ontroerend verhaal over dood en eenzaamheid. Gelukkig loopt het goed af. Iets te mooi volgens Lorna Minkman. Jaap leest klaagt er niet over. In één week twee boeken over dode moeders (Boem, weg en Hein etc.). Nu maar weer eens een ander onderwerp.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten